زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٩٣ - (٥)(اولاد امير المؤمنين

و اكرام و احسان پروردگار را در باره امير المؤمنين ٧ براى آنها بازگو نموديم، آنان جواب دادند: ما هم بايد مانند شما از جريان اطلاع پيدا كنيم، به آنها گفتيم: طبق وصيت حضرت امير محل قبر آن بزرگوار را از انظار پنهان داشتيم، آنها به سخنان ما توجهى نكردند و بطرف غريين رفتند و ليكن هر چه كوشش كردند اثرى از قبر نيافتند.

(٥) (اولاد امير المؤمنين ٧)

حضرت امير المؤمنين ٧ داراى بيست و هفت اولاد از دختر و پسر بودند كه اسامى آنان از قرار ذيل است:

حسن، حسين، زينب كبرى، و زينب صغرى مكناة بام كلثوم : مادر اينان حضرت فاطمه عليها السّلام بودند، محمّد مكنى به ابو القاسم كه مادرش خوله دختر جعفر بن قيس از طائفه حنفيه بود.

عباس، جعفر، عثمان، و عبد اللَّه كه باتفاق برادرشان حضرت سيد الشهداء در كربلا بشهادت رسيدند و مادر اينان ام البنين دختر حزام بن خالد بن دارم بود، و عباس را ابو قربه ميگفتند به جهت اينكه وى براى برادرش امام حسين ٧ آب حمل مى كرد و لذا به آن جناب سقاء هم گفته ميشد، حضرت عباس ٧ در هنگام شهادت سى و چهار سال از عمر شريفش ميگذشت و داراى فضائل و مناقبى نيز بودند، عبد اللَّه در حالى كه بيست و پنج سال از عمرش ميگذشت بشهادت رسيد، و جعفر در سن نوزده سالگى شهيد شد.

عمر و رقية، مادر اين دو ام حبيب دختر ربيعه بود و اين توأما متولد شدند.

محمّد اصغر مكنى به ابو بكر، و عبيد اللَّه كه در كربلا شهيد شدند و مادرشان ليلى دختر مسعود از بنى دارم بود.