زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٨٤ - نزول سوره برائة

اعمش گويد: اين جماعت دوازده نفر بودند كه هفت تن آنها از قريش بشمار ميرفتند، راوى گويد: حضرت رسول هنگامى كه به مدينه وارد ميشدند ابتداء نزد حسنين عليهما السّلام ميرفتند، و آنها را در بر ميگرفتند، و مسلمين هم پيرامون وى را اجتماع ميكردند و پس از اين به خانه فاطمه سلام اللَّه عليها وارد ميگرديد، اصحاب در خانه مى‌نشستند و هر گاه پيغمبر از منزل خارج ميشد به اتفاق آن جناب حركت مى‌نمودند و آنگاه كه به خانه برميگشت از اطرافش پراكنده ميشدند.

ابو حميد ساعدى گفت: به اتفاق حضرت رسول ٦ از تبوك مراجعت كرديم و هنگامى كه نزديك مدينه رسيديم، فرمود: اين سرزمين طهارت و پاكيزگى است و اين كوه احد است كه ما را دوست دارد و ما هم او را دوست داريم.

از انس بن مالك روايت شده كه حضرت رسول هنگامى كه نزديك مدينه رسيدند فرمودند: در اين جا مردمانى بودند كه آنان همواره با شما بودند، و شما به هر جا كه قدم گذاشتيد با شما همكارى ميكردند، عرض كردند: يا رسول اللَّه! اين مردمان كه در مدينه بودند، و با لشكر حركت نكردند، فرمود، آرى آنان در مدينه ماندند و ليكن اقامت آنها از جهت عذر بود، و الا دلهاى آن جماعت با شما بود، تبوك آخرين غزوات پيغمبر اكرم بود، و عبد اللَّه بن ابى بعد از مراجعت حضرت رسول درگذشت.

نزول سوره برائة

در سال نهم هجرت سوره براءة نازل شد، و حضرت رسول ابو بكر را طلبيد و سوره برائة را به او داده و فرمود: آيات شريفه اين سوره را در مكه براى مردم بخواند، هنگامى كه ابو بكر طبق فرمان پيغمبر بطرف مكه حركت كرد و مقدارى هم راه پيمود، جبرئيل حضور حضرت رسول رسيد و گفت: مأمور تبليغ اين آيات بايد خودت و يا يكى از افراد خاندانت باشد.

پس از اين پيغمبر امير المؤمنين را طلبيد، و او را بر ناقه «عضباء» شتر مخصوص خود سوار كرد و فرمود: هر چه زودتر خود را به ابو بكر برسان و آيات را از وى بگير