زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٤١ - (تولد حضرت صاحب
(قسمت دوم از بخش چهارم) (در امامت حضرت صاحب الزمان ٧)
[ (١) ذكر اسم و كنيه و القاب و مولد و غيره حضرت صاحب الزمان]
(١)
(اسم و كنيه و القاب حضرت بقية اللَّه ٧)
حضرت صاحب الزمان ٧ همنام با حضرت رسول ٦ و مكنّى به كنيه آن جناب است، در روايات آمده است كه شايسته نيست كسى آن حضرت را با نام و كنيه اسم ببرد، تا آن گاه كه خداوند بظهور او زمين را مزين كند و دولت او را ظاهر سازد حضرت بقية اللَّه ملقب است به: حجت، قائم، مهدى، خلف صالح، صاحب الزمان و صاحب، شيعيان در غيبت صغرى از وى به «ناحيه مقدسه» تعبير ميكردند، و اين در بين آنان رمزى بود كه به اين وسيله او را ميشناختند، و از روى رمز و تقيه «قائم» و «صاحب الامر» هم ميگفتند.
(تولد حضرت صاحب ٧)
حضرت صاحب عجل اللَّه تعالى فرجه در نيمه شعبان سال دويست و پنجاه و پنج هجرى در سامراء متولد شد، و اين مطلب را مرحوم كلينى- رضوان اللَّه عليه- روايت كرده است، و سن مبارك آن جناب در هنگام وفات پدرش پنج سال بوده، خداوند سبحان در حال كودكى به وى حكم داد همان طور كه به يحيى مرحمت فرمود، و او را در حال طفوليت امام قرار داد همان طور كه عيسى را در گهواره امام معرفى كرد.
١- حكيمه خاتون گويد: ابو محمد حسن بن على عليهما السّلام دنبال من فرستاد و گفت:
اى عمه افطارت را در نزد ما باش، زيرا امشب نيمه شعبان است و خداوند حجت خود را ظاهر ميكند، گويد: گفتم: مادر او كيست؟ فرمود: نرجس، گفتم: فدايت گردم