زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٦٢ - (مهاجرت به حبشه و تصديق نجاشى حضرت رسول

او ورم كرد و درگذشت. طلاطله نيز از نزديكى پيغمبر عبور كرد، جبرئيل آب دهان بصورت او افكند، وى بطرف كوه تهامه بيرون شد، و گرفتار باد سموم گرديد.

در اين هنگام از شدت حرارت چهره‌اش سوخت و سياه شد، و هنگامى كه بطرف منزلش مراجعت كرد، وى را از ورود در منزل منع كردند، و گفتند: تو صاحب ما نيستى! او پس از اين از منزل بيرون شد و گرفتار تشنگى گرديد، و همواره در طلب آب بود تا شكمش از هم شكافته شد آيه شريفه: إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ‌ ناظر به اين افراد است كه حضرت را استهزاء ميكردند.

(مهاجرت به حبشه و تصديق نجاشى حضرت رسول ٦ را)

هنگامى كه مشركين قريش نسبت به ياران حضرت رسول ٦ سخت‌گيرى كردند و آنان را مورد آزار و اذيت قرار دادند، خاتم النبيين آنها را فرمود به حبشه مهاجرت كنند، و دستور داد تا جعفر نيز با آنان هجرت كند، جعفر هم با هفتاد نفر از مكه بيرون شدند و با كشتى به حبشه رفتند.

مشركين از اين موضوع مطلع شدند، و پس از رفتن آنان عمرو بن عاص و عمارة بن وليد را بطرف نجاشى فرستادند، تا نجاشى مهاجرين را به محل خودشان برگرداند، و هم‌چنين به او بفهمانند كه اين اشخاص با قريش مخالفند.

در اين هنگام عمارة بن وليد كه جوانى خوش صورت و زيبا و عياش و خوش گذران بود بطرف حبشه بيرون شد، و عمرو عاص هم به اتفاق زوجه‌اش با او همراه گرديد، هنگامى كه سوار كشتى شدند شراب خوردند، عماره گفت: بزوجه‌ات بگو مرا ببوسد، عمرو عاص گفت: مگر اين موضوع انجام خواهد گرفت؟! پس از اين سكوت كرد تا عمرو از باده ناب مست گرديد.

عمارة بن وليد از جاى برخاست و عمرو عاص را بدريا افكند، در اين موقع عمرو به اطراف كشتى متشبث شد، مسافرين او را كمك كردند و از دريا بيرون نمودند عمرو عاص هنگامى كه اين عمل را از عماره مشاهده كرد، بزن خود گفت او را به بوس‌