زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٤٠١ - (نصوص امام موسى بن جعفر

(٦) (احوالات حضرت امام كاظم ٧)

(تاريخ تولد و وفات حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام)

حضرت موسى بن جعفر سلام اللَّه عليه روز هفتم ماه صفر سال يك صد و بيست و هشت در ابواء كه نام منزلى بين مكه و مدينه است متولد شد، و در بيست و پنجم ماه رجب سال يك صد و هشتاد و سه در زندان سندى بن شاهك در شهر بغداد ديده از جهان بست حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام در هنگام وفات پنجاه و پنج سال از عمر شريفش گذشته شده بود، و مادرش ام ولد بود و او را حميدة المصفاة ميگفتند، كنيه آن جناب ابو الحسن كه در بين اهل حديث به ابو الحسن اول معروف است، و هم چنين ابو ابراهيم و ابو على هم ميگفتند، و به عبد صالح و كاظم نيز معروف بودند.

مدت امامت آن حضرت سى و پنج سال بطول انجاميد، در سن بيست سالگى منصب امامت بوى رسيد، زمان او مصادف بود با ابو جعفر منصور و مهدى و هادى و هارون الرشيد، و در زمان هارون هنگامى كه پانزده سال از خلافت وى گذشته بود با زهر كين در زندان سندى مسموم و شهيد گرديد و در مقابر قريش واقع در بغداد دفن گرديد

(نصوص امام موسى بن جعفر عليهما السّلام)

دلائل نقلى و اعتبارى كه ما سابقا در امامت پدران موسى بن جعفر ذكر كرديم در باره اين حضرت هم كاملا صدق ميكند، و ما در فصل مربوط به اين موضوع اقوال مخالفين شيعه را در مبحث امامت كاملا باطل كرديم، شيعيان پس از وفات حضرت صادق ٧ در مورد امام پس از آن جناب، اختلاف پيدا كردند، گروهى گفتند: حضرت صادق نمرده است و او بزودى خواهد آمد و زمين را پر از عدل خواهد كرد، اين جماعت معروف به «ناووسيه» هستند.