زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٥٠ - ٤٠ - غزوه موته

٤٠- غزوه موته:

حضرت خاتم النبيين ٦ در سال هشتم لشكر بزرگى را تجهيز كرده و بطرف «مؤته» فرستاد، امارت اين لشكر را به عهده زيد بن حارثه گذاشته و فرمود: اگر وى را آسيبى رسيد فرماندهى لشكر در اختيار جعفر بن ابى طالب باشد، و اگر او هم كشته شد، عبد اللَّه بن رواحه رياست مسلمين را تحت نظر بگيرد، و اگر او هم از بين رفت مسلمانان يكى از ميان خود را براى پرچمدارى اختيار نمايند.

در روايت ابان بن عثمان از حضرت صادق ٧ آمده كه پيغمبر ابتداء جعفر بن ابى طالب را برياست لشكر برگزيد، بعد از آن زيد و عبد اللَّه بن رواحه را براى پرچمدارى اختيار كردند، مسلمين بطرف موته حركت كردند و در محلى بنام «معان» فرود آمدند، در اين هنگام خبر رسيد هرقل پادشاه روم با صد هزار نفر رومى و صد هزار عرب زبان در «مآرب» اجتماع كرده است.

در كتاب ابان بن عثمان ذكر شده كه مسلمين از كثرة كفار عرب و عجم و اجتماع مشركين در «مشارف» شام مطلع شدند، و پس از اينكه دو روز در «معان» توقف كردند، و بعد از مشورت با يك ديگر گفتند: لازم است حضرت رسول ٦ را از زيادى دشمن مطلع كنيم، تا وى رأى خود را در اين باره اظهار نمايد.

عبد اللَّه بن رواحه گفت: جنگيدن ما با كفار براى كثرت آنان نيست و ما از نظر مذهبى و ديني با آنها مخالفت داريم و از اين جهت با آنان جنگ ميكنيم، و لذا از كثرت عدد كفار هم باكى نداريم، مسلمانان گفتند: نظريه شما درست است و ما با مشركين خواهيم جنگيد، در اين هنگام مسلمين آماده جنگ شدند، و بطرف «جموع» در ناحيه روم پيش رفتند.

عدد مسلمين در اين جنگ سه هزار بود و آنان ابتداء در يكى از دهكده‌هاى «بلقاء» كه او را «شرف» ميگفتند فرود آمدند، و از آنجا به قريه «مؤته» در منطقه «احساء» رفتند.

بخارى از انس بن مالك روايت ميكند كه حضرت رسول ٦ خبر شهادت‌