زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٤٢ - ٣٤ - غزوه حديبيه

وقت حضرت با دست خود محل نزاع را پاك نمود.

پس از اين جريان فرمود: يا على در آينده نزديكى شما هم مانند من گرفتار اين گونه مطالب خواهى شد، و از روى ناراحتى و ناچارى بپيشنهاد آنان تن ميدهى، بعد از اين عهد نامه را نوشتند و متن آن بقرار ذيل بود:

محمد بن عبد اللَّه بن عبد المطلب از طرف مسلمين، و سهيل بن عمرو از طرف اهل مكه معاهده بستند كه با يك ديگر بموارد ذيل عمل كنند:

اول- از جنگيدن با همديگر خود دارى كنند، و يك ديگر را فريب ندهند دوم- موضوع عقيده بدين و مذهب آزاد باشد، و هر كس به هر مذهبى كه ميل دارد عمل كند.

سوم- مسلمانان مكه در اظهار مذهب خود آزاد باشند، و فرائض مذهبى خود را آزادانه انجام دهند.

چهارم- محمد مجاز است كه در سال آينده مدت سه روز بمكه بيايد و همه قريش از آنجا خارج شوند جز يك نفر كه با محمد و اصحاب او در مكه خواهند ماند پنجم- هر كس از قريش به محمد و اصحاب او ملحق شد بايد او را بقريش برگردانند.

ششم- و هر كس از اصحاب محمد بطرف قريش رفت آنان حق دارند وى را بر نگردانند حضرت رسول فرمود: كسى كه پس از شنيدن كلمات من بطرف شما بيايد من بوى احتياجى ندارم.

هفتم- قريش حق ندارند به دشمنان محمد كمك كنند و بآنان اسلحه و نفرات بدهند پس از اين جريان ابو جندل پسر سهيل بن عمرو آمد و در خدمت حضرت رسول نشست پدرش گفت: او را بمن برگردانيد مسلمين گفتند: ما او را بر نميگردانيم، پيغمبر دست او را گرفت و فرمود: خداوندا اگر ابو جندل در گفتار خود صادق است وى را نجات بده بعد روى خود را بطرف مسلمان‌ها كرد و گفت: بر ابو جندل باكى نيست وى نزد پدر و مادرش ميرود، من تصميم دارم باين قرارداد عمل كنم پس از عهد