زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٤٢٩ - (نصوص داله بر امامت حضرت رضا

بيشتر است از آن كسى كه كتمان شهادت كند.

موسى بن جعفر فرمود: من روى خود را بطرف حضرت رسول كردم و عرض نمودم:

اينك فرزندانم در پيرامونم اجتماع كرده‌اند پدر و مادرم فدايت شوند كدام يك از آنها امام است؟ فرمود: آن كس كه بنور خداوند مينگرد و به تفهيم او ميشنود و به حكمت وى نطق ميكند، او همواره به حق سخن ميگويد و راه خطا نميرود، او عالم به همه امور است و جهل در وى راه ندارد، وى همين است و در اين هنگام دست پسرم على را گرفت.

بعد از اين فرمود. تو مدت كمى با وى خواهى بود، هر گاه از اين سفرت مراجعت كردى به او وصيت كن و امور خود را اصلاح نما و خويشتن را از دنيا فارغ ساز زيرا در همين زودى از ميان آنها خواهى رفت و در جاى ديگرى منزل خواهى كرد و هر گاه خواستى على را نزد خود بطلب و او را امر كن تو را غسل دهد و كفن كند و پاكيزه نمايد و جز وى كسى ديگر شايسته اين امر نخواهد بود، و اين روشى است كه در سابقين گذشته است بعد از اين موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: مرا در اين سال خواهند گرفت، و امامت در عهده فرزندم على است كه سمىّ دو نفر از اجداد خود بنام على ميباشد، كه اولى على بن ابى طالب و دومى على بن الحسين است، فهم و حكمت و بصيرت و دوستى و رنج و محنت را با صبر و شكيبائي در مصائب و مكروهات از آن دو نفر به ارث برده است.

بعد فرمود: اى يزيد تو بار ديگر از اين مكان عبور خواهى كرد و بزودى با وى ملاقات ميكنى، هر گاه او را ديدى از طرف من به او مژده بده كه خداوند بتو فرزندى مبارك و خوش قدم عنايت خواهد كرد، و او در هنگام ملاقات با تو از اين قضايا اطلاع خواهد داد و اين مطالب را با تو بازگو ميكند، و در ملاقات خود بگو جاريه‌اى كه اين غلام از وى متولد شود از خاندان ماريه قبطيه است، و اگر توانستى سلام مرا هم بوى برسان.

راوى گويد: پس از گذشتن زمان حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام با علي ملاقات كردم، وى قبل از گفتگو فرمود: ميل ندارى عمره به جاى آورى؟ گفتم: قربانت‌