زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٠١ - (دلائل امامت امام حسن

دعوت كردند و مردم هم به امامت و خلافت با آن جناب بيعت نمودند گروهى از مورّخين آورده‌اند كه حضرت امام حسن ٧ در شبى كه امير المؤمنين ٧ از دنيا رفتند براى مردم خطبه خواندند و پس از ستايش پروردگار و درود به حضرت رسول ٦ فرمودند:

امشب مردى از جهان رفت كه در گذشته و آينده نظيرى از براى او نيست او در خدمت پيغمبر جهاد مى‌كرد و جان خود را فداى آن جناب مينمود حضرت رسول در غزوات پرچم خود را بدست او مى‌داد و روانه ميدان جنگ مى‌كرد جبرئيل و ميكائيل از راست و چپ از وى حمايت مى‌كردند تا آنگاه كه بر دشمن غلبه مى‌كرد.

در اين شب عيسى بن مريم عليهما السّلام از دنيا رفته و يوشع بن نون هم در چنين شبى وفات كرده است امير المؤمنين از درهم و دينار جز هفتصد درهم كه از حقوق بيت المال به او رسيده بود چيز ديگرى از خود بجاى نگذاشت و اراده داشت با اين هفتصد درهم خادمى براى اهل بيتش بخرد.

حضرت مجتبى ٧ پس از اين فرمايش گريه‌اش گرفت و مردم هم گريستند پس از اين فرمود: من فرزند كسى هستم كه مردم را بشارت داد، منم فرزند كسى كه مردم را بيم داد، منم فرزند كسى كه مردم را بطرف خداوند دعوت كرد، منم فرزند كسى كه مانند چراغى فروزنده بود، منم فرزند كسى كه خداوند رجس و پليدى را از ميان آنها برداشته و آنان را پاكيزه قرار داده.

من از خاندانى هستم كه خداوند دوستى آنها را بر مردم واجب گردانيده و اطاعت آنان را در قرآن واجب كرده است در آيه شريفه فرموده‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً مقصود از «حسنة» در آيه شريفه دوستى ما اهل بيت است.

در اين هنگام حسن بن على عليهما السّلام جلوس فرموده و عبد اللَّه بن عباس برخاست و گفت: اى گروه مردمان اين فرزند پيغمبر شما و وصى امير المؤمنين امام شما است اينك با وى بيعت كنيد، مردمان همگان آمدند با او بيعت كردند پس بنا بر اين وى‌