زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٧١ - ٤٧ - غزوه طائف

مالك بن عوف فرمانده و رئيس هوازن كه اين جنگ را بپا كرده بود از ميدان مبارزه فرار كرد، و با جماعتى از اشراف قبيله‌اش در حصن طائف مخفى شد، پس از فرار كردن مشركين جماعت زيادى از اهل مكه مسلمان شدند و دين خداوند عزت و رونق گرفت.

حضرت صادق ٧ فرمود: پيغمبر در جنگ حنين دوازده هزار شتر و چهار هزار گوسفند و مقدار زيادى از اموال مشركين را به غنيمت گرفت، و اموال را با اسيران در «جعرانه» نگهداشت، و مشركين هم بعد از اين واقعه دو دسته شدند گروهى بطرف اوطاس رفتند، جماعتى هم بسوى طائف رو آوردند، پيغمبر هم ابو عامر اشعرى را بطرف اوطاس فرستاد و او با مشركين جنگيد تا كشته شد، بعد از او پرچم را برادرش ابو موسى اشعرى گرفت و او بر اعراب غلبه كرد و آنها را از بين برد.

٤٧- غزوه طائف:

حضرت رسول ٦ در شوال سال هشتم به طائف رفتند و آن جا را محاصره نمودند، پيغمبر چند روز طائف را در محاصره داشت، تا اينكه نافع بن غيلان با جماعتى از ثقيف بيرون شدند، امير المؤمنين ٧ با اين جماعت روبرو شدند و ميان آنان زد و خوردى شد و نافع از پا درآمد مشركين هم فرار كردند.

پس از اين حادثه جماعتى ديگر از اهل طائف خدمت پيغمبر آمدند كه از جمله آنان ابو بكره و وردان بودند و اين دو نفر مسلمان شدند ابو بكره غلام حارث بن كلدة بود و مضطجع نام داشت، ولى پيغمبر اسم او را برگردانيد و او را «منبعث» نام گذاشت، وردان هم غلام عبد اللَّه بن ربيعه بود.

بعد از اين جماعت گروهى ديگر از طائف آمدند و آنان هم مسلمان شدند، و به حضرت رسول ٦ عرض كردند: چند نفر از غلامان ما آمده‌اند و در خدمت شما هستند، اينك آنها را به ما برگردانيد، پيغمبر فرمود: آنها بطرف شما نخواهند آمد و ما آنان را در راه خدا آزاد كرده‌ايم.

واقدى از مشايخ خود روايت كرده كه پيغمبر اكرم در باره حصن طائف با اصحاب‌