زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٦٤ - ٤١ - غزوه فتح

گرامى ما هستيد! حضرت فرمود: من مانند برادرم يوسف با شما رفتار خواهم كرد، اينك از همه شما گذشتم و اميدوارم خداوند شما را رحمت كند و از تقصيرات شما درگذرد، اكنون بدانيد كه تمام دماء و اموال و مآثر زمان جاهليت در نزد من محكوم و مردود است، جز سدانت كعبه و سقايت حاج كه به اهلش بر ميگردد.

اكنون بدانيد كه مكه حرم خداوند است و پروردگار وى را محترم قرار داده است، قبل از من و پس از من تا روز قيامت كسى نميتواند بدون احرام به اين شهر وارد شود، فقط يك ساعت براى من اين موضوع مستثنى شد و من بدون احرام وارد بيت شدم، اينك كسى حق ندارد درخت‌هاى حرم را قطع كند، و يا حيوانات او را اذيت و آزار برساند و يا گياهان او را به چيند، و كسى حق ندارد اشيائى را كه در حرم گم شده، براى خود اخذ كند، مگر او را بردارد براى اينكه به صاحبش برساند.

پس از اين فرمود: شما براى پيغمبر همسايه بدى بوديد، او را تكذيب كرديد و از خود رانديد، و وى را از خانه و شهرش بيرون نموديد، و به او صدمه رسانيديد، حتى به اين جنايات قناعت نكرديد، به شهر ما آمديد و با ما جنگ نموديد، اينك برويد همه شما را در راه خدا آزاد كردم.

راوى گفت: مردم از اطراف و اكناف بيرون شدند و اسلام را اختيار كردند، و حضرت رسول با اسلحه و بدون احرام وارد مكه شده بودند زيرا كه قصد حج و عمره نداشتند، و هنگام عصر بود كه پيغمبر به مسجد الحرام وارد گرديدند و امر نمودند تا بلال بر بام كعبه رود و اذان بگويد.

هنگامى كه بلال اذان ميگفت: عكرمه گفت: من از فرياد ابن رياح ناراحت بودم و ليكن اكنون وى بر بام كعبه رفته و اذان ميگويد، خالد بن اسيد گفت:

الحمد للَّه كه خداوند ابو عتاب را گرامى داشت تا وى فرياد ابن رياح را بر فراز كعبه نشنود، سهيل بن عمرو كه مردى ميانه‌رو و با احتياط بود گفت: اين جا خانه خداست و اگر او از اين جريان راضى نباشد اوضاع را تغيير خواهد داد.