زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١١١ - ٩ - غزوه بدر كبرى

هلاك نمود.

امير المؤمنين ٧ فرمود: من روز بدر از جرات مشركين تعجب كردم هنگامى كه وليد بن عتبه را كشتم، حنظلة بن ابى سفيان بطرف من آمد، شمشير را بر فرق او زدم از چشمانش خون جارى شد، و بر زمين افتاد و كشته گرديد جماعتى هم با حنظله بودند و كشته شدند، و آنان عبارت بودند از: زمعة بن اسود، حارث ابن زمعة، عمير بن عثمان بن كعب تيم عموى طلحة بن عبيد اللَّه، و عثمان و مالك برادران طلحه كه به اتفاق سى و شش مرد آمده بودند.

حمزة بن عبد المطلب نيز شيبة بن عبد شمس و اسود بن عبد الاسود مخزومى را كشتند، و عمرو بن جموح شمشيرى بطرف ابو جهل افكند و شمشير به پاى وى اصابت كرد و قطع نمود، عبد اللَّه بن مسعود بالاى سر او نشست و با شمشير خود سر او را از پشت گردن بريد، و براى حضرت رسول ٦ آورد.

عبد اللَّه بن مسعود گفت: من در آخرين لحظات حيات او را ديدم و شناختم و پاى خود را بر گردنش گذاشتم، گفتم: اى دشمن خدا پروردگار شما را خوار و زبون كرد، گفت: اى چراننده گوسفند به جاى بلندى قرار گرفته‌اى عبد اللَّه گفت: پس از اين جريان سر او را بريدم و خدمت پيغمبر بردم و عرض كردم: اين سر دشمن خدا ابو جهل است، حضرت رسول هنگامى كه چشمش بر وى افتاد شكر خدا را به جا آورد، و امية بن خلف نيز بدست عمار بن ياسر كشته شد.

حضرت رسول ٦ امر كرد كشته‌ها را در چاه بدر انداختند، پس از آن سر چاه توقف كرد و آنها را يگان يگان با نام خود و پدرانشان خواندند، و بعد فرمود:

ما بوعده‌هاى خداوند رسيديم آيا شما هم به وعده‌هاى پروردگار واصل شديد؟! بعد فرمود: اين‌ها صداى مرا ميشنوند همان گونه كه شما ميشنويد ليكن آنان از دادن جواب ممنوع هستند.

در جنگ بدر از مسلمين چهارده نفر كشته شدند كه از جمله آنها است: عبيدة ابن حارث بن عبد المطلب و ذو الشمالين عمرو بن نضله، و مهجع مولى عمر، و عمير