زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥١٩ - (روايات شيعه در عدد ائمه اثنا عشر

محمد اعتقاد پيدا نكند، و يا برسالت وى ايمان بياورد و ليكن به امامت على بن ابى طالب ايمان نياورد، و يا به امامت وى معتقد گردد و ليكن به امامت فرزندان او عقيده پيدا نكند، اين شخص كفران نعمت مرا كرده و عظمت مرا تحقير نموده و به آيات و كتب من كفران ورزيده است.

اگر اين چنين شخصى بطرف من بيايد راهش نميدهم، و اگر از من چيزى بخواهد محرومش ميكنم، و اگر مرا فرياد بزند فرياد او را نخواهم شنيد، اگر دعا كند اجابت نخواهم كرد، و اگر از من اميدوارى داشته باشد نااميدش ميكنم، اين‌ها نتيجه افعال اوست و من هرگز ظلم نميكنم.

در اين هنگام جابر قيام كرد و عرض نمود: يا رسول اللَّه امامان از فرزندان على ابن ابى طالب كيانند؟ فرمود: حسن و حسين كه دو سيد جوانان اهل بهشت ميباشند، بعد سيد عباد زمانش على بن الحسين، پس از اين محمد بن على باقر است كه تو او را درك ميكنى، و هر گاه او را ملاقات كردى سلام مرا به او برسان، بعد صادق جعفر بن محمد، كاظم موسى بن جعفر، رضا على بن موسى، تقى محمد بن على، نقى على بن محمد، زكى حسن بن على، پس از اين فرزندش «قائم» به حق كه مهدي امت من خواهد بود.

خداوند بوسيله اين مهدى زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد، پس از اينكه از ظلم و ستم پر شده باشد، اى جابر اينان خلفاء من هستند و فرزندان و اوصياء و عترت من ميباشند، هر كس از آنها اطاعت كند مرا اطاعت كرده و هر كس از فرمان آنان سر پيچد از فرمان من سر پيچيده است، هر كس يكى از آنان را انكار كند مثل اين است كه مرا انكار كرده است، خداوند به خاطر آنها آسمان را نگاه ميدارد و بوسيله آنان زمين را حفظ ميكند، و الا زمين و آسمان اهلش را از بين ميبرند.

٢٤- اصبغ بن نباته گويد: يكى از روزها امير المؤمنين دست حسن عليهما السّلام را در دست گرفته و بطرف ما آمد و فرمود: روزى حضرت رسول ٦ همين طور دست مرا گرفت و بطرف مردم آورد و گفت: بهترين مردم بعد از من و سيد آنها اين برادرم‌