زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٧٦ - (بيعت انصار)

درگذشت آنها مصيبت‌هاى زيادى به پيغمبر رسيد، خديجه همواره بحضرت رسول كمك ميكرد و براى آن جناب بمنزله وزيرى بود، وى به اسلام مصدق بود، و رسول خدا بوسيله او آرامش دل پيدا ميكرد.

ابو عبد اللَّه بن منده گفته: وفات خديجه سه روز بعد از درگذشت ابو طالب واقع شد، و واقدى گمان كرده كه آنها سه سال قبل از هجرت از شعب بيرون شدند و در همين سال خديجه و ابو طالب فوت كردند و فاصله فوت اين دو نفر ٣٥ روز بوده.

(بيعت انصار)

زهرى گويد: حضرت رسول ٦ در هر موسمى كه اعراب در مكه اجتماع داشتند دعوت خود را اظهار ميكرد و با بزرگان هر يك از قبائل عرب بگفتگو مى- پرداخت، و از آنان تقاضا ميكرد كه وى را در مقابل كفار پشتيبانى كنند و مانع اذيت و آزار آنها نسبت بوجود مقدسش بشوند.

پيغمبر ميفرمود: من كسى را جبرا بطرف خود دعوت نميكنم، مردم بايد از روى ميل و رغبت و صفا و صميميت گفته‌هاى مرا قبول كنند، و هر كس از دعوت من خود- دارى كند من او را وادار به پذيرفتن مذهب خود نخواهم كرد، ليكن من از شما خواستارم اكنون كه مشركين قريش تصميم دارند خون مرا بريزند از من دفاع كنيد و بگذاريد من آزادانه مطالب خود را بمردم برسانم، و كلمات خداوند را تبليغ كنم تا آنگاه كه قضاء و قدر پروردگار در باره من و اصحابم در رسد.

قبائل عرب در اين هنگام به حضرت رسول ٦ توجهى نكردند، و آنان همگان گفتند: خويشاوندان اين مرد از حالات و خصوصيات او اطلاعات كامل دارند تعجب است مردى كه خاندان خود را فاسد كرده و از آنها رانده شده اينك ميخواهد ما را اصلاح كند؟!.

پس از اينكه ابو طالب درگذشت، مصيبت و گرفتارى پيغمبر زياد شد، حضرت خاتم النبيين ٦ به طائف رفتند، تا بنى ثقيف او را از آزار و اذيت كفار مكه‌