زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٧٣ - (مناقب مخصوصه امير المؤمنين

خلوت كنم، يك درهم از آن را صدقه ميدادم، تا آنگاه كه آيه نازل شد و اين موضوع را نسخ كرد.

٢٢- در روايت ديگر آمده كه حضرت فرمود: خداوند بوسيله من از اين امت بار سنگينى برداشت زيرا كه قبل از اين هر گاه شخصى اراده ميكرد با حضرت رسول در خلوت سخن بگويد بايد قبلا صدقه بدهد، علت اين موضوع از اين جهت بود كه با پيغمبر زياد خلوت ميكردند و با او در نهان بگفتگو ميپرداختند، و اين جريان بر آن جناب سخت آمد و پس از اين مقرر شد هر كه بخواهد با او در نهانى سخن گويد بايد قبلا صدقه بدهد، و چون همه قادر نبودند صدقه بدهند لذا از مزاحمت حضرت رسول دست كشيدند، ولى پس از مدتى اين حكم نسخ شد.

٢٣- يكى از خصائص علي ٧ اين است كه: دوستى او ايمان و دشمني با وى نفاق ميباشد در روايات مشهور است كه آن جناب فرمود: اگر از بينى مؤمن بزنم كه مرا دشمن بدارد او با من دشمن نخواهد شد، و اگر چنانچه تمام دنيا را در كام منافق بريزم كه با من دوست گردد با من دوستى نميكند، پيغمبر قبل از اين فرمود:

تو را دشمن نميدارد جز منافق، و دوست ندارد جز مؤمن.

٢٤- روز صلح حديبيه هنگام نوشتن صلح نامه بين مشركين مكه و حضرت رسول ٦ علي ٧ در بالاى صفحه بسم اللَّه الرحمن الرحيم را نوشتند، در اين هنگام سهيل بن عمرو كه نماينده اهل مكه بودند اعتراض كردند و گفتند: يا محمد ما اين جمله را نميدانيم دستور بدهيد طبق رسم عرب باسمك اللهم بنويسند.

حضرت رسول فرمودند جمله اول را پاك كنيد و جمله پيشنهادى سهيل بن عمرو را بنويسيد، على فرمود: اگر نه اين بود كه بايد از شما اطاعت كنم اين جمله را هرگز پاك نميكردم، پيغمبر پس از اين دستور داد بنويسيد: اين عهدنامه‌ايست بين محمّد رسول خدا و سهيل بن عمرو، سهيل گفت: اگر من در اين نامه اين جمله را درج كنم بنبوت تو تصديق كرده‌ام، اكنون امر كنيد محمّد بن عبد اللَّه درج كند.

در اين هنگام علي ٧ فرمود: به خداوند سوگند او رسول خداوند است اگر