زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٥٦ - (شهادت حضرت سيد الشهداء

يزيد بردند و او مدتى در خلوت با آن جناب بگفتگو پرداخت، يزيد گفت: خداوند پسر مرجانه را لعنت كند به خداوند سوگند اگر من در كربلا حاضر بودم تمام پيشنهادهاى پدرت را قبول ميكردم و ليكن خداوند اين طور مقدر كرده بود، اينك هر وقت احتياج داشتى از مدينه برايم بنويس.

پس از اين مقدارى لباس براى آنها فرستاد و به اتفاق گروهى كه از جمله آنان نعمان بن بشير بود بطرف مدينه حركت كردند، و امر كرد اهل بيت را شب حركت دهند، و آنان را همواره در جلو داشته باشند و از آنها كاملا سرپرستى كنند، هر گاه در محلى فرود آمدند خودشان در كنارى منزل كنند و مانند پاسبانان از آنها پاسدارى نمايند، و در هر محلى كه قصد دارند فرود آيند، نعمان بن بشير با كمال محبت و احسان اهل بيت را تا مدينه بدرقه كرد و در بين راه از هيچ گونه خدمت كوتاهى ننمود.

از اهل بيت عليهم السّلام هژده نفر غير از خود حضرت سيد الشهداء ٧ بشهادت رسيدند، كه نامهاى گرامى آنان بقرار ذيل است.

عباس، عبد اللَّه، جعفر، و عثمان فرزندان علي ٧ كه مادر اينان ام البنين بود.

عبيد اللَّه و ابو بكر فرزندان امير المؤمنين ٧ كه مادرشان ليلى دختر مسعود ثقفى بود.

علي و عبد اللَّه فرزندان حضرت امام حسين ٧.

قاسم، عبد اللَّه و ابو بكر فرزندان حضرت مجتبى ٧.

محمّد و عون فرزندان عبد اللَّه بن جعفر كه مادرشان حضرت زينب سلام اللَّه عليها بود.

عبد اللَّه، جعفر، عقيل، عبد الرحمن فرزندان عقيل بن ابى طالب، و محمّد بن ابى سعيد بن عقيل بن ابى طالب. اين شهداء همگان در پائين پاى حضرت سيد الشهداء ٧ دفن شده‌اند، جز حضرت عباس كه قبرش ظاهر است.

شيخ مفيد- قدس اللَّه روحه- گويد: ياران امام حسين در اطراف آن جناب دفن شده‌اند و ما محل دفن آنها را نميدانيم و ليكن بطور كلى ميدانيم كه حائر حسينى محيط به همه ميباشد.