زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٠٩ - ٩ - غزوه بدر كبرى

هنگامى كه ابو سفيان بمكه رسيد فريادى كشيد و مشركين را از جريان مطلع ساخت، قريب هزار نفر از اهل مكه كه از تيرهاى مختلف قريش بودند با دويست اسب يدكى بيرون شدند، زنان آوازه خوان را نيز با خود آوردند و آنان در هجو مسلمين اشعارى مى‌خواندند و مى‌نواختند اخنس بن شريق ثقفى كه از هم‌پيمانان قريش بود با بنى زهره از بين راه برگشتند.

بقيه مشركين كه نهصد و نود نفر بودند، و در ميان آنها عباس بن عبد المطلب و عقيل و نوفل بن حارث بن عبد المطلب نيز وجود داشتند، و ليكن اين سه نفر به اختيار نيامده بودند بلكه از طرفين مشركين با جبر و كراهت به اين مسافرت تن دادند، مخارج اين عده را جماعتى از اشراف قريش مانند عباس بن عبد المطلب، عتبة بن ربيعه، طعيمة بن عدى، ابو البخترى بن هشام، امية بن خلف، حكيم بن حزام، نضر بن حارث ابو جهل بن هشام، و سهيل بن عمرو مى‌دادند.

حضرت رسول ٦ بمنطقه «بدر» رسيدند، در اين هنگام از گذشتن كاروان و رسيدن مشركين قريش مطلع شدند و سپس با اصحاب خود راجع به اين كه بمدينه مراجعت كنند و يا اينكه با مشركين مقابله نمايند به مشاوره پرداختند اصحاب عرض كردند: اختيار ما در دست شما است اينك ما را با قوم روبرو كنيد.

پس از اين جريان پيغمبر بطرف مشركين رفتند و در هفدهم ماه رمضان با مشركين برخوردند علم سفيد رنگ حضرت رسول در اين روز دست مصعب بن عمير و پرچم نيز دست علي بن ابى طالب ٧ بود خداوند در روز بدر مسلمين را بوسيله فرشتگان معاونت نمود و آنها را در انظار مشركين زياد جلوه داد، و مشركين را در انظار مسلمين حقير و كوچك نمود.

پيغمبر در روز جنگ بدر مشتى خاك برگرفت و بطرف كفار پراكنده كرد، و فرمود: چيره‌ها سياه باد! در اين هنگام افراد مشركين به ديدگان خاك آلود خود مشغول شدند و هفتاد نفر از آنها كشته شدند و هفتاد نفر از آنها اسير گرديدند، و در ميان اسيران عباس بن عبد المطلب، عقيل بن ابى طالب و نوفل بن حارث هم بودند