زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٩٤ - (٥)(شبهات وارده در پيرامون غيبت)

كمتر از چهل سال دارد، و يكى از علائم او اين است كه وى هرگز پير نخواهد شد تا آنگاه كه اجلش برسد.

٤- در روايات صحيحه آمده كه پس از دولت قائم دولتى ديگر نخواهد بود، آرى رواياتى رسيده كه فرزند او به حكومت خواهد رسيد؛ و ليكن اين گونه روايات صحت سند ندارند، و در روايات زيادى رسيده است كه حضرت مهدى ٧ چهل روز قبل از وقوع قيامت از دنيا خواهد رفت، و در اين هنگام همه جا را هرج و مرج فرا خواهد گرفت و اين هم علامت خروج مردگان و قيام قيامت است. و اللَّه اعلم.

(٥) (شبهات وارده در پيرامون غيبت)

شبهه اول- گويند: چرا صاحب الزمان از نظرها مخفى شود و غيبت او دوام پيدا كند تا اينكه گروهى به جهت اين دوام غيبت وجود او را منكر شوند، و چگونه وى امام مردم است در صورتى كه هرگز در ميان اجتماع قدم نگذاشته است، پدران او هم مردم را به امامت خود علنا دعوت نميكردند و ليكن در ميان مردم زندگى ميكردند و در باره احكام فتوى ميدادند و لذا كسى هم قدرت نداشت وجود آنها را انكار كند.

جواب: سيد مرتضى- قدس اللَّه روحه- در اين مورد مطلبي دارد كه اينك ذكر مى‌شود، سيد گويد: هر گاه برهان عقلى بر وجوب امامت ثابت گردد، معلوم مى‌شود كه مكلفين هر زمان در امور تكليفى خود كه عبارت از حسن و قبح و يا اطاعت و معصيت باشد احتياج به امام دارند كه آنان را هدايت كند، و اگر زمانى زمين خالى از امام باشد اخلال در اعمال مكلفين پيش مى‌آيد، و آنها قدرت بر تشخيص حسن و قبح و يا معصيت و اطاعت را نخواهند داشت.

از نظر عقلى ثابت شده كه امام بايد معصوم باشد و از وى خطا و لغزش و معصيت و نافرمانى ظهور و بروز نكند، و امور خلاف عقل و وجدان از وى پيدا نگردد، و معلوم است كه اين صفات جز در افرادى كه اماميه به امامت آنها اعتقاد دارند در اشخاص ديگر