زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٤٧ - (نصوص وارده بر غيبت حضرت صاحب

پس از امامت حضرت امام حسن عسكرى ٧ جز در مورد حضرت مهدى سلام اللَّه عليه و عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف براى احدى اين صفات ديده نشده و كسى هم براى ديگرى ادعاى نص بر امامت نكرده، پس با اين مقدمه امامت حضرت بقية اللَّه ثابت است، زيرا اجداد و پدر او عليهم السّلام بر امامت و خصوصيات او تصريح كرده‌اند و اگر مطلب غير از اين باشد حق از ملت اسلام خارج ميگردد.

راجع به امامت حضرت صاحب الزمان ٧ از حضرت رسول و ائمه اطهار عليهم السّلام روايات و نصوص زيادى رسيده و جريان غيبت و ظهور آن جناب را به خوبى روشن كرده‌اند، و ما كليه اين اخبار را كه دلالت بر امامت آن بزرگوار دارد پس از اين در فصل مخصوصى ذكر خواهيم كرد تا موضوع امامت و غيبت او از هر جهت روشن گردد، و دوستان وى با عقيده ثابت در صراط مستقيم حق قدم بردارند.

(٢)

(نصوص وارده بر غيبت حضرت صاحب ٧)

١- جابر بن عبد اللَّه انصارى گويد: حضرت رسول ٦ فرمود: مهدى از فرزندان من خواهد بود، نام او نام من و كنيه وى كنيه من است، وى از همه مردمان به من اشبه است، وى مدتى از انظار پنهان خواهد شد، و در اين غيبت گروهى از مردم در حيرت و سرگردانى خواهند افتاد، پس از مدتى از پشت پرده بيرون ميگردد و همچون ستاره فروزانى ميدرخشد، و زمين را از عدل و داد پر ميكند همچنان كه از جور و ستم پر شده باشد.

٢- ابو بصير از حضرت صادق ٧ روايت كرده كه حضرت رسول ٦ فرمود: مهدى از فرزندان من است وى با من همنام و كنيه خواهد بود، او از نظر آفرينش و اخلاق به من اشبه است، او را غيبتى خواهد بود كه گروهى از طول غيبت گرفتار حيرت و سرگردانى خواهند شد، بعد از مدتى مانند ستاره روشنى طلوع خواهد كرد و زمين را كه از جور و ظلم پر شده باشد پر از عدل و مهربانى ميسازد.