زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٩٤ - عزيمت امير المؤمنين

أشهد أنّ محمدا رسول اللَّه.

عزيمت امير المؤمنين ٧ بطرف يمن‌

پس از اينكه نصرانيان نجران از مباهله دست كشيدند و با پيغمبر مصالحه كردند، حضرت رسول ٦ امير المؤمنين ٧ را بطرف يمن فرستادند، علت عزيمت آن جناب بطرف يمن مختلف نقل شده است، گروهى گفته‌اند: آن حضرت براى دعوت مردم يمن بسوى اسلام به آن ديار رهسپار شد.

بعضى عقيده دارند امير المؤمنين ٧ براى تعليم احكام شرع مقدس و بيان حلال و حرام و جمع آورى زكات تشريف فرماى يمن شدند، و هم چنين مأمور شدند پس از خاتمه كارهاى يمن به نجران هم بروند و صدقات و جزيه‌هاى آنان را هم جمع آورى كرده و به مدينه بياورند.

ابو عبد اللَّه حافظ از عمرو بن شاس اسلمى روايت كرده كه وى گفت: من در خدمت علي بن ابى طالب بودم، وى در انجام كارى بر من اعتراض كرد و پرخاش نمود از اين تندى كه نسبت به من ظاهر شد در دلم از علي ناراحت شدم و در نظر گرفتم هنگامى كه به مدينه رسيدم از وى به حضرت رسول شكايت كنم.

در يكى از روزها كه حضرت رسول در مسجد تشريف داشتند خدمت آن جناب رسيدم هنگامى كه چشم پيغمبر بر من افتاد فرمود: اى عمرو تو مرا سخت آزرده كرده‌اى عرض كردم يا رسول اللَّه به خداوند و اسلام پناه ميبرم اگر شما را اذيت كرده باشم، فرمود: هر كه علي را اذيت كرده باشد مانند اين است كه مرا اذيت كرده است.

قبل از اين كه امير المؤمنين بطرف يمن حركت كند، حضرت رسول خالد ابن وليد را به آن منطقه فرستاده بودند تا مردمان آن نواحى را بطرف اسلام دعوت كند، و ليكن مردم يمن به سخنان خالد گوش ندادند و گفته‌هاى او را اجابت نكردند.

براء گويد: من با علي بن ابى طالب بودم هنگامى كه نزديك مردم يمن رسيديم‌