زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٤١٤ - (مناقب حضرت موسى بن جعفر

آنگاه كه آفتاب زرد شد، و من ترسيدم كه ممكن است وى از تصميم خود منصرف شده باشد، لذا برخاستم و مراجعت كردم، در اين هنگام مشاهده كردم سياهى از دور پيدا شد، و منادى از پشتم فرياد زد.

من برگشتم مشاهده كردم حضرت موسى بن جعفر است كه بر استرى سوار شده، فرمودند: اى ابو خالد صبر كن، عرض كردم: آرى اى فرزند رسول خدا ستايش ميكنم خداوندى را كه تو را از گزند آنان نگهدارى كرد، فرمود: اى ابو خالد من بهمين زودى بار ديگر در دست اينها گرفتار خواهم شد كه از وى خلاصى ندارم.

(مناقب حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام)

در ميان مردم مشهور است كه موسى بن جعفر عليهما السّلام در ميان فرزندان حضرت صادق ٧ از همه شريفتر و بزرگوارتر است، مقام او در دين و مذهب از همگان رفيع‌تر و بلندتر است، و از همه آنان فصيح‌تر و داناتر و فهميده‌تر ميباشد، آن جناب از عباد و زهاد زمان خويش بشمار ميرفت و از همگان اعبد بودند.

روايت شده كه حضرت موسى بن جعفر نوافل شب را بنماز صبح مى‌پيوست، و پس از آن به تعقيب مشغول ميشد تا آنگاه كه آفتاب طلوع ميكرد، و بعد بسجده ميرفت تا آنگاه كه آفتاب بزوال ميرسيد، و در سجده خود ميفرمود: «قبح الذنب من عبدك فليحسن العفو و التجاوز من عندك» و يكى از دعاهاى معروف آن جناب اين است كه ميفرمود: «اللهمّ انى أسئلك الراحة عند الموت، و العفو عند الحساب».

حضرت موسى بن جعفر از خوف خداوند گريه ميكرد تا آنگاه كه محاسن شريفش از اشكش تر ميشد، و از فقراء مدينه همواره دلجوئى ميكرد و در شب‌ها براى آنان نان و غذا مى‌برد، و آنها نميدانستند كه اين غذاها از كجا ميرسد.

١- حسن بن محمد بن يحيى علوى از جدش روايت ميكند كه مردى از فرزندان عمر بن خطاب در مدينه موسى بن جعفر را اذيت ميكرد و به على ٧ هم ناسزا ميگفت يكى از اطرافيان آن حضرت عرض كرد: اجازه فرمائيد اين مرد عمرى را بكشيم، امام ٧‌