فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٤٣ - واژه چهارم «ولايت»

«قال: انتهى رسول الله (ص) إلى موضع فخّ ... ثم قال: يقتل هاهنا رجل من أهل بيتي في عصابة من المؤمنين ينزل لهم بأكفان و حنوط من الجنة تسبق أرواحهم أجسادهم إلى الجنة»[١].

رسول خدا (ص) به مكانى از فخ رسيد، ... سپس فرمود: در اين مكان مردى از اهل بيت من همراه جمعى از مؤمنان كشته مى‌شوند كه براى آنان كفن و حنوط بهشتى فروفرستاده مى‌شود جان آنها پيش از تن آنها به بهشت مى‌رود.

و نيز روايت مى‌كند به سندش از امام باقر (ع):

«قال: مرّ النبي (ص) بفخ فنزل فصلّى ركعة فلمّا صلّى الثانية بكى و هو في الصلاة فلمّا رأى الناس النبي (ص) يبكى بكوا فلما انصرف قال: ما يبكيكم؟ قالوا: لمّا رأيناك تبكي بكينا يا رسول الله! قال: نزل علىّ جبرائيل لما صليت الركعة الأولى فقال: يا محمد إن رجلًا من ولدك يقتل في هذا المكان و أجر الشهيد معه أجر شهيدين»[٢].

فرمود: رسول خدا (ص) از فخ مى‌گذشت پس فرود آمد و نماز گذارد و در ركعت دوم گريست پس مردم نيز با گريه او گريستند، پس از نماز رسول اكرم خطاب به همراهان فرمود: از چه چيز گريه مى‌كنيد؟ گفتند: از گريه شما به گريه افتاديم! فرمود: پس از ركعت اول جبرئيل بر من فرود آمد و گفت: يا محمد، مردى از فرزندانت در اين مكان كشته مى‌شود كه اجر شهيد همراه او اجر دو شهيد است.

همچنين روايت مى‌كند از نصر بن قراوش:

[١] . همان، ٢٨٩.

[٢] . همان، ٢٩٠.