رساله اصول دین در مجموعه رسائل فارسی سید ضیاء الدین جرجانی از صفحه ی ٢٢٥-٢٣٢، با تصحیحات «دکتر معصومه نورمحمدی» به سال ١٣٧٥ش.، توسط دفتر نشر میراث مکتوب در «تهران» به چاپ رسیده است.

٧. رساله اصول الدین دیگر

این اثر را در «طبقات المتکلمین» با عبارت: «رساله اخری فی اصول الدین» به سید ضیاء الدین جرجانی نسبت داده اند. اما هیچ توضیحی درباره ی آن و تفاوتش با رساله های هم نامش نداده اند.

در مجموعه رسائل فارسی سید ضیاء الدین به تصحیح دکتر «معصومه نورمحمدی»، نام رساله، اصول الدین (٢) ثبت شده است.

سید ضیاء ضمن آوردن نام خود در اول رساله، با جمله: «اگر تو را پرسند که خدا را می شناسی؟ بگو بلی می شناسم.» آغاز می گردد و همچنان تا پایان رساله به صورت پرسش و پاسخ مباحث صفات ثبوتیه و سلبیه را مطرح می سازد.

٨. نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ١١/٧٥٠٧، کتابت ١٢ جمادی الاولی ١٣٢٣ه-.ق.، به کتابت کاتبی به نام «شمس علی» موجود است.

نسخه های چاپی:

رساله اصول دین (٢) در مجموعه رسائل فارسی سید ضیاء الدین جرجانی از صفحه ٢٣٣-٢٤٦، یعنی آخرین رساله موجود در مجموعه، با تصحیحات «دکتر معصومه نورمحمدی» به سال ١٣٧٥ش.، توسط دفتر نشر میراث مکتوب در «تهران» به چاپ رسیده است.

٩. اصول و فروع

سید ضیاء الدین ظاهراً این رساله را در ادامه ی رساله الاصول الخمسه نوشته است. او در این اثر مباحث مهم اصول و فروع را بسیار مختصر و به همان سبک سوال و جواب، به زبان فارسی ساده بیان کرده است.

کتاب از شناخت وجود باری تعالی شروع و در ادامه از احکام نماز، مطهرات و نمازهای واجب و مستحب سخن می گوید. آغاز آن بعد البسمله چنین است:

«اگر تو را پرسند که خدای را شناسی؟ بگو شناسم. اگر تو را پرسند که خدای را به چه شناسی؟ بگو به آنکه عالم آفریده و ایجاد کرده، بعد از آنکه عالم نبود.»

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ٥/١٠١٥، موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی انجمن ترقی اردو» در «پاکستان» به شماره ١٧٤٤ موجود است. ظاهراً سال کتابت یا تالیف این نسخه ٩١٦ه-.ق. است.