اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٧٣٤ - «محمدرضا بن محمدصادق استرآبادی»
٤. نجاست اهل کتاب
این رساله ی فارسی، در یک موضوع مورد اختلاف فقها و بسیار مختصر نگارش یافته است.
شیخ محمدرضا در واقع به یکی از فقها که معتقد به طهارت اهل کتاب است، ردیه نوشته و ادله ی خود را در اثبات نجاست آنان آورده است.
او این کتاب را در «کربلا» و به سال ١٣٢٤ه-.ق. به پایان برده است. ظاهراً نویسنده آن را به درخواست دوست و هم بحث خود، «سید اسماعیل صدر عاملی»، جد «امام موسی صدر» نوشته است.
نسخه های خطی:
١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٣٨٨٠ در ١٥ برگ، موجود است.
نسخه های چاپی:
این کتاب با عنوان «مخزن طهارت» در «لکهنو» و به سال ١٣٢٤ه-.ق. چاپ شده است.
٥. هدایت نامه
این اثر رد بر «سعادت نامه» «سلطان علی شاه گنابادی» است.
نسخه های خطی:
١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ١٢٠١١ در ١٧٤ برگ، کتابت سال ١٣٢٠ه-.ق.، یحتمل به خط مولف موجود است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
الذریعه ٢٠/٢٢٦و ٢٤/٦٥؛ فهرس اعلام الذریعه ١/٨٦٤؛ فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی بزرگ حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره) ٣٠/٣٥٦؛ فهرست واره کتابهای فارسی ٨/١٠٩٤؛ معجم التراث الکلامی ١/٣٣٦ و ٥/٤٥٨.
«محمدرضا بن محمدصادق استرآبادی»
قرن ١٣ه-.ق.
از «مولی محمدرضا بن محمدصادق استرآبادی»، جز گزارش های پراکنده و مکرر، مطلب بیشتری نداریم.
شرح حال و آثار وی را ذیل «رضا بن محمدصادق استرآبادی» آوردیم.
«محمدشفیع بن محمدصالح استرآبادی»
٠٠٠-١٢٤٥ه-.ق.
از شرح احوال و آثار «مولا محمدشفیع بن محمدصالح استرآبادی»، آگاهی اندکی در دست است.
براساس گزارش منابع شرح حال نگاری، مولا محمدشفیع استرآبادی، شاید در اواخر سده ی دوازده ه-. ق.، در «استرآباد» و در یک خانواده ی علمی و مذهبی دیده به جهان گشود. اما در صورتی که تلمذ وی از «سید محمدمهدی بحرالعلوم» را بپذیریم، باید گفته شود، حداقل باید ٢٠ سال پیش از مرگ استادش، (١١٥٥ه-.ق.) متولد شده باشد تا بتواند از محضر وی بهره ببرد.
در هر حال وی پس از تحصیل مقدمات و بخشی از سطوح، رهسپار «کربلا» گردید و از محضر درس «آقا باقر بهبهانی» بهره برد.
او هم چنین از حلقه ی درس «سید مهدی بحرالعلوم»