فارسی ١/١/١٣٠٢ و ٢/١٤٩٤؛ فرهنگ کتاب های فارسی ١/١٨٩؛ فهرست واره فارسی ١/٣٠٤، ٤٤٣-٤٤٥؛ کتابشناسی ملی ٤٩/١٥٩؛ کتابنامه آذر ١٣٦٤: ١٧-١٨؛ گنج و گنجینه ٣٧٧-٣٨٤؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٢/٦٩٩.

«عز الدین حسین بن شمس‌ الدین استرآبادی»

قرن ١٠ه-.ق.

بنا به گزارش «آقابزرگ» در «طبقات اعلام الشیعه»، «عز الدین حسین بن شمس‌ الدین محمد بن حسن استرآبادی»، یکی دیگر از علما و دانشمندان «استرآباد» در سده‌ی دهم ه-. ق. است.

او در «طبقات» احتمال داده است که «عز الدین حسین استرآبادی»، صاحب رساله در «ضبط اشکال اربعه»، با «عز الدین حسین بن شمس‌ الدین»، یک تن هستند.

اما در «الذریعه»، عز الدین حسین بن شمس‌ الدین را استرآبادی ندانسته است. بلکه او را «عاملی» و به احتمالی پدر شیخ «حر عاملی» معرفی کرده است.

به هر روی عز الدین حسین بن شمس‌ الدین از «علی بن عبدالعال» مشهور به «ابن‌مفلح میسی» متوفای ٩٣٨ه-.ق.، اجازه دریافت کرده است. اما اثر تالیفی برای او به دست نیامد.

منابع:

الذریعه ١/٢١٤؛ طبقات اعلام الشیعه (احیاء الداثر) ٤/٦٠.

«ابوعلی حسین استرآبادی»

قرن ؟ه-.ق.

از شرح احوال و زندگانی ابوعلی حسین استرآبادی جز یک گزارش از کتابش، مطلبی در دست نداریم.

حتی نمی دانیم در چه عصری می زیست. کجا متولد شد، چگونه تحصیل کرد و بالاخره در کجا سکنا گزید و درگذشت؟

بنا بر آنچه مرحوم «میرزا محمدصالح» نوشته است، یک تن به نام «ملا ابوعلی استرآبادی» در «استرآباد» می زیست و در «مدرسه ی دارالشفای» «استرآباد» تدریس می کرد. باید برای اظهار نظر قطعی در مورد یکی بودند این دو تن پژوهش بیشتری کرد. لیکن گزارشی که آوردن آن در اینجا ضروری است، وجود شخصی با نام یاد شده در بالا و اثری با عنوان ذیل است.

آثار:

مختصر غریب الحدیث

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دارالکتب مصر» به شماره ٢٢٦٥ در ٣٠٨ برگ موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

فهرس المخطوطات المصوره فی دارالکتب المصریه.

«حسین بن احمد استرآبادی»

قرن ؟ه-.ق.

«ابوعلی حسین بن احمد استرآبادی» یکی دیگر از علمای «استرآباد» است که به دلیل فقدان اطلاعات درباره‌ی او، ناتوان از تشخیص شرح زندگانی، تولد، وفات و تحصیلاتش هستیم.

تنها آگاهی از وجود او، نسخه‌ای از کتابش در «کتابخانه ی دارالکتب ظاهریه» است. مرحوم «آقابزرگ» نیز بدون اضافه کردن اندک اطلاعاتی، مطالب آن فهرست را ذیل کتاب وی آورده است.

آثار:

محنه الادب

گویا املای حسین بن احمد استرآبادی است.