این اثر فقهی مباحثی از فقه را به زبان عربی در بردارد. او الهدایه را به صورت شعر نوشته است. منظومه «الهدایه» در بیش از ١٥ هزار بیت، شامل تمام ابواب فقه «شیعه» است. ظاهراً تاریخ نظم آن سال ١٣١٥ه-.ق.، یعنی سال های پایانی عمر مولف بوده است.

اگر وی در همان سال پایان نظم کتاب فقهی خود فوت کرده باشد، حدود ٦٠ سالگی دارفانی را وداع گفته است.

لیکن این تاریخ با تاریخ نسخه های کتاب مطابقت ندارد.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ١٣٦٨ در ٤٣١ برگ، کتابت سال ١٣١٥ه-.ق.، ظاهراً به خط مولف، موجود است.

اگر تاریخ کتابت این نسخه که مبنای سال وفات وی برای نویسنده ی کتاب «تراجم الرجال» قرار گرفته است، سال پایان نظم باشد، با تاریخ نسخه ی دیگری که در «دانشکدهی الاهیات دانشگاه تهران» است، مطابقت نمی کند.

١ نسخه ی خطی از دو جلد آن، در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران» به شماره ١/١٨٢ در ١٨٤ برگ، کتابت سال ١٣٠٤ه-.ق.، جلد اول، از طهارت تا پایان کتاب متاجر و شماره ٢/١٨٢ در ٣٩٧ برگ، کتابت سده ٤ه-.ق. جلد دوم، از کتابت اجاره تا دیات، موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٥. هدیه الاصحاب فی حجیه الاستصحاب

معتدی این اثر را در موضوع استصحاب نوشته است.

نسخه های خطی:

هیچ گزارشی از نسخ خطی آن در دست نیست.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

تذکره ی شاعران فارسی سرا ٢١٠؛ تراجم الرجال ٢/٩٤؛ الذریعه ٢٣/١٤ و ٢٥/٢١٥؛ شرح حال علما و ادبای استرآباد (استرآبادنامه) ١٩٦-١٩٧؛ معجم رجال الفکر و الادب فی النجف ١/٣٣٢.

«عبدالله بن عدی جرجانی»

(ابن قطان) / ٢٧٧-٣٦٥ه-.ق.

امام المحدثین، حافظ و علامه «ابواحمد عبدالله بن عدی بن عبدالله بن محمد بن مبارک جرجانی» معروف به «ابن‌قطان»، به سال ٢٧٧ه-.ق. در «جرجان» دیده به جهان گشود.

او تحصیلاتش را در زادگاهش به پایان برد. سپس برای شنیدن حدیث، عزم سفر کرد و از شهرهای «دمشق»، «صیدا»، «قدس»، «کوفه»، «بغداد»، «شام»، «مصر» و «عراق» عرب و عجم، دیدار کرد. در هرکدام از این شهرها با شیوخ حدیث آشنا و از محضر آنان بهره برد.