٤/٤٨٢؛ مرآه الشرق ٢/١٣٤٠؛ معجم اعلام الشیعه ٤٥٤؛ معجم رجال الفکر و الادب فی النجف ١/٣٧٨-٣٧٩؛ معجم مولفی الشیعه ١٨٧؛ مکارم الآثار ٥/١٧٠٠؛ موسوعه طبقات الفقهاء ١٣/٦٥٧-٦٥٨؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٦/١٩١؛ ناسخ التواریخ (بخش سلاطین قاجاریه) ٢/٣٧.

«میر معین الدین بن محمد شیرازی»

یا

«میر معین الدین محمد بن عبدالباقی شیرازی»

٠٠٠-بعد ٩٩٥ه-.ق.

«میر معین الدین»، مشهور به «میر مخدوم شریفی»، متخلّص به «اشرف»، از نوادگان «شریف جرجانی» است.

نام و نام پدر وی مورد اختلاف است. شرح زندگانی او نیز چندان روشن و مفصل نیست. همین قدر می دانیم که در دوران تحصیل، تحت تاثیر آموزش های سلفی و اهل «تسنن» واقع می شود. آنگاه با ترفندهایی به مقام تعلیم و تربیت «شاه اسماعیل ثانی» دست می یابد.

وی افکار و عقاید این شاهزاده را ضد عقاید «شیعه» شکل داد. آنگاه در ایامی که اسماعیل میرزا به دلیل شرارت، در قلعه ی قهقهه تحت نظر بود، وی به «عثمانی» رفت. وقتی شاه اسماعیل ثانی به حکومت رسید، او به «ایران» بازگشت و در نزد شاه مقامی بلند به دست آورد.

میر مخدوم، از این نفوذ سوء استفاده و شاه را وادار به اعمال ناشایستی مانند: تغییر شعارها، خطبه ها و نوشته جات سکه ها کرد.

این شاه صفوی که در اثر تعلیمات نادرست، به انسانی کینه توز تبدیل شده بود، شاهزداگان زیادی از برادران و عموزادگانش را بکشت و سران قزلباش را به تیغه ی شمشیر سپرد.

خونریزی و اهانت به عقاید مردم، سبب شد که شاه کشته شود و میر مخدوم به دولت «عثمانی» پناهنده گردد.

او در «استانبول» و «مکه» مدتی به منصب قضاوت منصوب گشت و عاقبت دور از وطن درگذشت.

آثار:

١. ذخیره العقبی

میر مخدوم در این اثر محبت دنیا را نکوهش کرده و به ذخیره توشه برای آخرت سفارش کرده است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٢. دیوان شعر

اشعار فارسی میرمخدوم است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٣. رساله عرفانی

این رساله را در فهرست مشترک نسخه های خطی فارسی «پاکستان» به میر مخدوم نسبت داده اند.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی علمیه پیر سید محب الله شاه راشدی»، «حیدرآباد پاکستان» در ٣٩ صفحه موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.