مرحوم «آقابزرگ» نیز یک نسخه از آن را نزد «حسن یوسف بن احمد میرزا بن محمد میرزا بن ابراهیم بن خیره الله بن ملا مهدی کشمیری هندی حائری» مشهور به اخباری در «کربلا» دیده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

آیینه داران حقیقت ١/٤٣٣؛ اثر آفرینان ١/٢١٥؛ الاعلام زرکلی ٦/٢٥١؛ اعلام الهند ٢/٣٧٤؛ اعیان الشیعه؛ اندیشه سیاسی در اسلام معاصر ٢٧٢-٢٨٩؛ ایضاح المکنون ١/١٢٤، ١٣٢، ١٣٧، ٢٤٢، ٢٥٥، ٢٨٧، ٣١٥، ٤٠٠، ٤٠٣، ٤١١، ٤١٢، ٤٤٧، ٤٨١، ٥٤١، ٥٥٩ و ٢/٤٩، ٥٥، ٦٠، ٦٢، ٧٢، ٨٩، ١٥٩، ١٩١، ٢٢٠، ٢٣٩، ٣٢٧، ٣٨٠، ٩٢، ٤٣٠، ٤٩٠، ٥٩٧، ٦٦٣؛ بستان السیاحه ٥٨٠-٥٨٣؛ تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران ١/٢٥٠، ٣٠١، ٣٠٢، ٣٠٣ و ٢/٦٠-٦١؛ تاریخ ادبیات براون ٤/٢٤٣-٢٤٤؛ تاریخ ادبیات در ایران ٥/١٥١٦؛ تاریخ تذکره های فارسی ١/٤٩٥-٤٩٦؛ تاریخ عضدی ٢٦٦-٢٦٧؛ تاریخ منتظم ناصری ٣/١١٦؛ تالیفات شیعه در شبه قاره هند ١٣١؛ تذکره ی شاعران فارسی سرا ١٢١؛ دانشنامه ا یران و اسلام ١٠/١٣١٧-١٣١٨؛ دانشنامه ادب فارسی در شبه قاره هند ٤/١٥١-١٥٢؛ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی ٧/١٥٧؛ دایرهالمعارف تشیع ٢/٦؛ دایرهالمعارف الشیعیه العامه ١٦/٥٠٠؛ الذریعه ١/٥٣ و ٢/٢٨٩، ٣١٨ و ٣/٤٢١ و ٧/٤٩ و ٨/٦٧، ٦٩، ٢٣٩، ٢٦٣، ٢٦٧ و ٩/٦٠-٦١، ٩٦٨ و ١٠/١٤ و ١٢/٢٨٨ و ١٣/١٩٦ و ١٤/٢٢١، ٢٥٢ و ١٥/٣، ١٠٤ و ١٦/٢٢٩، ٣٤٤ و ١٧/٣٥، ٢٨٠ و ١٨/١٢٩، ١٨٢ و ١٩/٣٧٣ و ٢١/٢٤٨ و ٢٤/٧٠، ٩٨، ٢٤٥، ٣٧٧ و ٢٥/٧٤؛ رجال الفکر ٢٥؛ روضات الجنات ٧/١٢١-١٣٨؛ ریاض السیاحه ١٧٠؛ ریحانه الادب ١/٨٥-٨٦؛ طبقات اعلام الشیعه (قباء البشر) ٤/١٤٨٢؛ طرائق الحقائق ١/١٨٣، ١٨٤، ١٨٥؛ عجم طبقات المتکلمین ٥/١٢١؛ فارسنامه ناصری ١/٥٥، ٦٩٠، ٦٩١؛ فرهنگ سخنوران ٣١؛ قصص العلماء ١٧٥-١٨٠؛ کشف الحجب و الاستار ٣١٤، ٣٦٤؛ گنجینه ی دانشمندان ٦/٢٧؛ لؤلؤ الصدف ١٢٨؛ لباب الالقاب ٨٧؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل محمد اخباری) ٥٩٢؛ مصفی المقال ١/١٢٤ و ٢/٤٩، ٤٢٧-٤٢٨؛ مطلع الشمس ٣/١١٦، ٩٥٥-٩٥٨؛ مطلع انوار ٤٨٥؛ معارف الرجال ٢/٣٣٥؛ معجم التراث الکلامی ١/٧٥، ٣٣٧، ٣٩١، ٤١٦ و ٢/١٨٢ و ٣/١٠٤، ١٣٩، ١٤٤-١٤٥، ٢٤٨، ٣٦٢، ٣٧٣، ٤١٧ و ٤/٥١، ١٤٩، ٢٦٢، ٣٨٥، ٤٣٨، ٤٩١ و ٥/٤١، ٤٢، ١٨٩، ٢٠٣، ٣٧٢، ٣٧٤، ٣٩٩-٤٠٠، ٤٤٣، ٥٠٩؛ معجم المولفین ٣/١١٥، ٤٦٧؛ مکارم الآثار ٣/٩٢٥-٩٤٤؛ الموسوعه الذهبیه للعلوم الاسلامیه ٣/٨٥؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٥/٥٨٧-٥٨٨؛ میراث الاسلامی ایران ١/٤١٣؛ ناسخ التواریخ (قاجاریه) ٨٢، ١٠٣-١٤٥؛ هدیه العارفین ٢/٣٦٢؛ هدیه العارفین ٢/٣٦٢.

«سید محمد بن علی بن ابراهیم حسینی استرآبادی»

٠٠٠-١٠٢٨ه-.ق.

رجالی مشهور، «سید میرزا محمد بن علی بن ابراهیم حسینی استرآبادی»، فقیه و محدث، از علمای بزرگ «شیعه» در قرن یازدهم ه-. ق. معروف به فاضل استرآبادی است.

از تاریخ و محل تولد سید محمد استرآبادی، آگاهی روشنی در دست نیست. این احتمال وجود دارد که وی در «استرآباد» به دنیا آمده باشد. ولی تحصیلاتش را در «نجف اشرف» به کمال رساند.