اثر آفرینان ١/٢٤١؛ اعلام المکیین ١/٣٣٧؛ اعیان الشیعه ٩/١٣٧؛ امل الآمل ٢/٢٤٦؛ اندیشه سیاسی در اسلام معاصر ٢٧٧-٢٨٩؛ التراث العربی ٤/٢٠٤؛ خاتمه مستدرک الوسائل ٢/١٨٩-١٩٣؛ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی ١٠/٢٨٠-٢٨١؛ دایرهالمعارف تشیع ٢/١٠٧؛ الذریعه ٣/٥٤ و ٥/٥١، ٧٤، ٢١٧ و ٦/٢٦، ١٦٨، ١٨١، ٢٠٤ و ٨/٤٦ و ١٠/١٨٦، ٢٢١ و ١٣/٩٦ و ١٦/٣٠٨، ٣٥٨، ٣٥٩ و ٢٠/٣٤٢؛ روضات الجنات ١/١٢٠؛ ریاض العلماء ٥/٣٥؛ ریحانه الادب ١/٦٦، ١١٤؛ سلافه العصر ٢٩١؛ شرح حال علما و ادبای استرآباد (استرآباد نامه) ١٤١؛ شرح حال علمای شیعه ٤٢؛ طبقات اعلام الشیعه (الروضه النضره) ٨/٥٦؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران ٤٧٢؛ فلاسفه شیعه ٥٣؛ فوائد الرضویه ٣٩٨-٣٩٩؛ فهرست واره کتابهای فارسی ٥/٣٨٣٧، ٣٨٧٤؛ قصص العلماء ٣٢١-٣٢٢؛ کشف الحجب و الاستار ٢١٠، ٣٤٨؛ لؤلؤه البحرین ١١٩؛ معجم التراث الکلامی ٢/٢٧ و ٣/٥٩، ٢٤٢، ٣٩٦-٣٩٧ و ٤/٤١٥، ٤٢٢ و ٥/١٦، ٩٨؛ معجم المولفین ٣/١٤٠، ١٤٧؛ معجم طبقات المتکلمین ٤/١٨٠-١٨١؛ موسوعه اعلام العلماء و الادباء العرب و المسلمین ١/٤٥١؛ موسوعه طبقات الفقهاء ١١/٣١٣؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ١/٦٨٧؛ هدیه العارفین ٢/٢٧٤.

«سید محمدباقر بن احمد موسوی حسینی طالبان استرآبادی»

قرن ١١ه-.ق.

شاید نخستین کسی که درباره ی «سید امیر محمدباقر بن سید امیر فخر الدین احمد موسوی حسینی استرآبادی» مشهور به «طالبان» سخن گفته، «حرعاملی» در «امل الآمل» است.

باوجود اینکه مرحوم حرعاملی با دانشمند یاد شده معاصر بود، آگاهی چندانی از شرح احوال و آثار وی به دست نمی دهد. ولی او را با کلمات فاضل، عالم، صالح و جلیل ستوده است. هم چنین سید محمدباقر استرآبادی را از شاگردان «شیخ بهائی» معرفی کرده است.

مرحوم «افندی» نیز در «ریاض العلما» عین عبارت وی را تکرار کرده و اضافه می کند: پدرش سید امیر فخر الدین احمد حسینی موسوی از بزرگانی بود که «شاه عباس» ماضی او را بسیار محترم می داشت.

بجز این دو نقل قول، هیچ مطلب بیشتری درباره ی سید محمدباقر استرآبادی به دست نیامد. از این عبارت «افندی» که می گوید: وی شرح «زبده الاصول» استادش «شیخ بهائی» را در