اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ١١٧ - «امیریوسف استرآبادی»
«امیریوسف استرآبادی»
قرن ١١ه-.ق.
از آنجا که برخی منابع نام این دانشمند «شیعه» استرآبادی را «امیر یوسف» ثبت کرده اند، به ناچار ذیل این مدخل نیز اشاره گردید. لیکن شرح احوال و آثار وی در مدخل «یوسف علی» خواهد آمد.
«امین استرآبادی»
قرن ?١٠ه-.ق.
درباره ی «امین استرآبادی»، نویسنده کتابی با عنوان ذیل، هیچ اطلاعاتی به دست نیامد. بنا به نوشتهی «معجم التراث الکلامی»، به نقل از «فهرست هزار و پانصد نسخه»، او کتابی در علم خداوند متعال نوشته است.
اما نه فهرست نویس، و نه پژوهشگران معجم یاد شده، هیچ مطلبی درباره ی زمان، شخصیت و احوال نویسنده بیان نکرده اند.
از آنجا که در زمینه علم واجب تعالی «میرداماد استرآبادی» و «محمدامین استرآبادی» کتاب نوشتهاند، دور از ذهن نیست اگر گفته شود، این اثر نیز متعلق به یکی از آن دو شخصیت استرآبادی است.
خصوصاً که «محمدامین استرآبادی» از نظر زمان و نام با این نویسنده هم خوانی بیشتری دارد. لیکن تا زمانی که نسخه ی یاد شده ملاحظه نشود، نمیتوان درباره ی نویسنده ی آن نظر قطعی داد. از اینرو به تبعیت از منابع دیگر، امین استرآبادی را مدخلی مستقل فرض کرده و جداگانه بررسی کردیم.
آثار:
رساله فی کیفیه علم واجب تعالی
این کتاب به زبان فارسی و درباره ی کیفیت و چگونگی علم خداوند متعال نوشته شده است.
نسخه های خطی:
١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)» به شماره ١/١٢٤٦ در ٢٤ برگ در قطع وزیری و کتابت سال ١١٠٠ه-.ق. موجود است. این نسخه در شماره نسخههای خطی اهدایی مقام معظم رهبری به آستان قدس رضوی (ع) است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
معجم التراث الکلامی ٤/٢٩٢-٢٩٣؛ فهرست هزار و پانصد نسخه ی خطی ٣٥٩.
«امین الدین استرآبادی»
قرن ٩ و ١٠ه-.ق.
درباره ی امین الدین استرآبادی هم جز آنچه «آقابزرگ» از «تذکره ی خیال» نقل می کند، مطلب دیگری در دست نداریم.
گویا با «کاتبی شاعر» و «خواجه علی» معاصر بود و با آن دو شاعر مشاعراتی داشته است.
اما باید دید منظور از «کاتبی» و «خواجه علی» چه کسانی هستند. هرچند که به این نام و تخلّص، شعرای متعددی وجود دارد لیکن از قید «نیشابوری» و «قصیده ی شتر حجره»، می توان فهمید که منظور، «شمس الدین محمد بن عبدالله کاتبی ترشیزی نیشابوری استرآبادی» از شعرای سده ی نهم ه-. ق. است.
منظور از «خواجه علی» نیز، به احتمال زیاد «خواجه علی شهاب ترشیزی» شاعر قرن نهم است.