اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٢١ - «ابراهیم بن موسی سهمی جرجانی»
نسخه های خطی:
ازاین کتاب فقط یک نسخه ی خطی در«کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ١١/٣٢٣٨ در ٣٦ صفحه شناسایی شده است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
فهرست نسخه های خطی دانشگاه تهران ١١/٢١٩٨؛ معجم الآثار المخطوطه حول الامام علی بن ابیطالب (ع) ١٨٣؛ معجم التراث الکلامی ٤/٦٥؛ موسوعه مؤلفی الامامیه ١/٣٧٦ (١/٢٦٤).
«ابراهیم بن موسی سهمی جرجانی»
٠٠٠-٣٢٤ه-.ق.
«ابواسحاق ابراهیم بن موسی بن ابراهیم بن احمد بن محمد بن عبدالله بن هشام بن عاص سهمی جرجانی»، جد «ابوالقاسم حمزه بن یوسف سهمی جرجانی» است.
«حمزه ی سهمی» در کتابش «تاریخ جرجان»، بارها از وی یاد کرده و مطالبی نقل می کند. وی می گوید: «رایت فی کتاب جدی ابراهیم بن موسی بخطه... وجدت فی کتاب جدی ابراهیم بن موسی السهمی بخطه...»
هم چنین در شرح حال جدش می نویسد: «کان قد کتب الکثیر من الاخبار»
بنا به گزارش حمزه سهمی، ابواسحاق ابراهیم سهمی، فقه «شافعی» را نزد «ابراهیم بن هانی» خواند.
هم چنین وی از «ابوزرعه محمد بن عبدالوهاب انصاری»، «عمران سختیانی»، «حسین بن سفیان»، «ابوالحسین تاجر» و «ابن عبدالکریم وزان» و جماعتی دیگر حدیث نقل می کند.
ابراهیم سهمی پس از یک عمر تلاش علمی و معنوی، سرانجام در سال ٣٢٤ه-.ق. در زادگاهش «جرجان» تن به خاک سپرد.
آثار:
کتاب
به نظر می رسد کتاب ابراهیم بن موسی سهمی، شامل احادیث و وفیات محدثان بوده است. شاید هم چند کتاب تالیف کرده بود؛ زیرا سهمی مطالب گوناگونی را از جدش نقل می کند. برخی از آنها حدیث، برخی روی دادهای تاریخی و برخی وفیات اشخاص است.
نسخه های خطی:
نسخه ای از آن نزد ابوالقاسم حمزه ی سهمی وجود داشت که برای تدوین تاریخ «جرجان» از آن استفاده ی فراوان برده است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
الانساب سمعانی ١/١٥٣؛ تاریخ جرجان ٦٩، ٧٧، ٩٢، ١٠٩، ١٣٦-١٣٧، ١٤٤، ١٦٤،١٧٠، ١٧٢، ١٧٩، ١٨٤، ٢١٨، ٢٢٥، ٢٦٥، ٢٩٧، ٣٠١، ٣٠٣، ٣٣١، ٣٤٢، ٣٩٣، ٤٤٤، ٤٦٧، ٥٠٣؛ موسوعه الاعلام فی تاریخ علماء العرب و الاسلام ٤/٢٥٠، ٢٥٤.
«ابراهیم بن ولی الله گرگین استرآبادی»
قرن ١٠ه-.ق.
یکی دیگر از علما و دانشمندان قرن دهم ه-. ق. که هیچ اطلاعاتی از شرح احوال وی در منابع به چشم نمیخورد، «ابراهیم بن ولی الله استرآبادی» مشهور به «گرگین» است.
فقط مرحوم «محمدصالح استرآبادی» با جملهی «جلیل القدر و عظیم المنزله» وی را توصیف کرده است.
تنها آگاهی ما از شرح زندگانی ابراهیم استرآبادی، سفر وی به حج در سال ٩٥٨ه-.ق. است. او این سخن را در مقدمهی