اثر آفرینان ١/٢٤٢؛ بیان واقع ١٠، ١١١؛ تاریخ اجتماعی ایران در دوره افشاریه ٢/١٦١-١٦٢، ١٦٤؛ تاریخ ادبیات در ایران ٥/١٨٠٥؛ تاریخ قسطنطتیه ١٣٢؛ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی ٨/١٨٢-١٨٤؛ دائره المعارف دانش و هنر ٨٩؛ دایرهالمعارف فارسی دکتر مصاحب ٣/٢٩٣٦؛ دانشمندان آذربایجان ٥٢١؛ دانشنامه زبان و ادب فارسی در شبه قاره ١/٢٧٨؛ دولت نادرشاه افشار ٢٣٣؛ الذریعه ٢/٣٩٤-٣٩٥ و ٥/٣٠٠ و ٨/١١٢ و ٩/٩٢٤، ١١٣٢ و ١١/١٢١ و ١٦/١٨٢، ٢١١ و ٢٢/٤٦؛ ریحانه الادب ٥/١٠٥؛ روضه الصفای نادری ١٠/١٣٠؛ سفارت نامه های ایران ٣٧٨-٣٧٩؛ شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایرانی ١/٤٩٧؛ شرح حال علما و ادبای استرآباد (استرآبادنامه) ١٤٦؛ تذکره ی صبح گلشن ٣٤٤؛ عالم آرای نادری ١/٣٨٦-٣٨٧ و ٢/٤٤٧؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران ٦٣٤؛ فرهنگ جامع تاریخ ایران ٢/٨٠١-٨١٠؛ فرهنگ سخنوران ٤٩٢؛ فهرست کتابهای فارسی شده چاپی ١/١٢٦؛ فهرست کتب چاپ سنگی کتابخانه ی مرکزی تبریز ٢٢؛ فهرست کتب خطی کتابخانه های اصفهان ٥/١٦٦، ٦٥٣؛ فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی مرکزی دانشگاه اصفهان ٩٣١؛ فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران ٧/١٥٢ و ٩/١٢٤٦؛ قاموس الاعلام ٥/٣٩٢٢؛ کتاب شناسی نهاوند٣١؛ گلزار جاویدان ٣/١٥٤٠؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل مهدی) ١٧٩؛ مجمل التواریخ در تاریخ زندیه ١٩٥-٢٣١؛ معجم التراث الکلامی ٤/٣٣١؛ مقدمه جهانگشای نادری؛ مکارم الآثار ٤/١٠٩٢؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٦/٤٤٧؛ نادرشاه و بازماندگانش ١٨٨؛ وزیران ایرانی از بزرگمهر تا امیرکبیر ٣٦١-٣٦٢؛ یادگار عمر: خاطراتی از سرگذشت ١/١.

«محمدیوسف حائری استرآبادی»

ح. ١٢١٠- بعد از ١٢٨٦ه-.ق.

سه یا چهار تن از شخصیت های «استرآباد»، به نام «محمدیوسف» یا «یوسف» شناخته می شوند.

منابع موجود، اسامی آنها را متفاوت نگاشته اند. از این رو نمی دانیم که آیا «محمدیوسف» همان «یوسف استرآبادی» است که به جهت اختصار یوسف خوانده شده است، یا شخص مستقلی است؟

قراین و شواهدی در دست است که می توان با استفاده از آن ها، این بزرگان استرآبادی را از هم دیگر تشخیص داد. سه تن از آنها به احتمال زیاد، بدون «محمد» و فقط یوسف نامیده می شوند.

نفر چهارم، از این چهار تن، «ملا محمدیوسف حائری