آگاهی ما درباره ی «محمدتقی استرآبادی» تقریباً صفر است. هیچ منبعی از او سخن نگفته است. تنها گزارش موجود، خبر از یک نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» است که به خط نویسنده و تاریخ آن، سال ١٢٩٧ه-.ق. است.

آثار:

المواعظ من التوراه

مطالب و مواعظی است که نویسنده آنها را از تورات انتخاب کرده است. به نظر فهرست نویس، نسخه به خط امضا کننده ی آن محمدتقی استرآبادی و مانند یک یادداشت است تا تالیف کتاب.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٢/١١٩٩٩ در ٨ برگ، کتابت سال ١٢٩٧ ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره) ٣٠/٣٣٨.

«محمدتقی بن اسماعیل استرآبادی»

قرن ١٣ه-.ق.

ذیل مدخل «محمدتقی بن ملا محمداسماعیل استرآبادی»، صاحب کتاب «اعتقادات» خواهد آمد.

«محمدتقی خیال احمدآبادی»

٠٠٠-١١٧٣ه-.ق.

تنها منبعی که وی را استرآبادی خوانده است، «فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» است. اما از آنجا که هیچ دلیلی بر استرآبادی بودن وی در دست نیست، لذا از شرح احوال و آثارش صرف نظر می گردد.

منابع:

فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره) ٣٤/٥٧٢.

«سید محمدتقی بن حسن طهر حسینی استرآبادی»

قرن ١١ه-.ق.

فقیه و متکلم سده ی ١١ه-.ق.، «سید محمدتقی بن حسن» یا «ابوالحسن طهر» یا «ظهیر حسینی استرآبادی»، از شاگردان «شیخ بهایی» و «میرداماد» است.

منابع تاریخی و شرح حال نگاری، بسیار مختصر از او سخن رانده اند. نخستین منبع، «امل الآمل» است که سید محمدتقی را عالم جلیل و فقیه فاضل توصیف کرده است. منابع دیگر تقریباً هیچ مطلبی بر آن نیفزوده و همان گفتار را تکرار کرده اند.

«افندی» در «ریاض العلما» از برخی آثار دیگر وی خبر نوشته و از مشاهده ی آنها گزارش داده است. اما از زندگی نامه ی وی چیزی ارایه نکرده است.

نویسنده کتاب «مشاهیر مدفون در حرم رضوی»، «سید محمدتقی بن حسن استرآبادی» و «سید محمدتقی بن عبدالوهاب استرآبادی» را یکی دانسته و زندگی نامه و آثار