اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٤٤٠ - «عیوقی دهستانی (مجد الدین عیوق)»
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
٣١. النرجسیه
نسخه های خطی:
هیچ گزارشی از نسخ خطی آن در دست نیست.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
٣٢. نوادر الحکماء
ابوسهل مسیحی جرجانی این اثر را برای «اسپهبد مرزبان بن رستم بن شروین» نگاشته است.
نسخه های خطی:
١ نسخه ی خطی از این رساله در «کتابخانه دانشگاه استانبول» موجود است.
نسخه های چاپی:
چاپ نشده است.
منابع:
الآثار الباقیه ٦٣؛ اثر آفرینان ١/١٧١؛ ایرانیکا ١/٧٤٨-٧٤٩؛ تاریخ ادبیات در ایران، صفا ١/٣٤٦؛ تاریخ الادب الجغرافی العربی ١/٢٤٦؛ تاریخ الحکماء ٤٠٨، ٤١٤، ٤١٧؛ تاریخ علوم و فلسفه ایرانی ٥٢٥؛ تاریخ فلاسفه ایرانی ٣٣٨؛ تاریخ مختصر الدول ٣٣٠؛ تاریخ نگارستان ١١٤-١١٥؛ تاریخ نهضتهای فکری ایرانیان؛ تتمه صوان الحکمه ١٢، ٤٠، ٤٥، ٨٨-٩٠؛ تحدیدنهایات الاماکن ٥٣، ١٣٧؛ چهار مقاله نظامی ١١٨-١٢١؛ حبیب السیر ٢/٤٤٤؛ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی ٥/٥٧٤-٥٧٩؛ دایرهالمعارف دانش و هنر ١٢٧٠؛ دایرهالمعارف مصور پیمان ٨٦٦؛ روضه الصفا ٧/٤٦٥-٤٦٦؛ ریحانه الادب ٧/١٤٨؛ سه حکیم مسلمان ٢٨؛ عیون الانباء ١/٢٧٦، ٣٢٧-٣٢٨ و ٢/٣، ١٩؛ فردوس الحکمه فی الطب ٣٢؛ فرهنگ نام آوران خراسان ٣٢؛ فصل در معرفت نور ١٩٨؛ کارنامه بزرگان ایران ١٧٣؛ کامل الصناعه الطبیه ١/٥؛ کشف الظنون ٢/١٥٧٦؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل ابوسهل) ٥٣٢؛ محبوب القلوب ٢٥٧-٢٥٨؛ مراغه در سیر تاریخ ٣٢٨؛ مسالک الابصار ٩/٢٥٥؛ معجم العلماء العرب ١/١٨٨؛ معجم المولفین ٢/٥٩٩؛ مناظرات ٢١؛ موسوعه علماء الطب ٦٤؛ موسوعوه اعلام العلماء و الادباء العرب و المسلمین ٥/١٨٤؛ نامه دانشوران ناصری ١/٥٧؛ نزهه الارواح ٣٨٣-٣٨٤؛ نوادر المخطوطات العربیه فی مکتبات ترکیا ٢/٤٢٤-٤٢٥؛
«عیوقی دهستانی (مجد الدین عیوق)»
قرن ٦ه-.ق.
از نام، شرح احوال، ولادت و وفات عیوقی هیچ اطلاعی در دست نیست. آنچه مسلم است، شاعری از «دهستان» «مازندران» بود. گویا در دربار «سلطان محمود غزنوی» حضور داشت.
اختلاف فراوانی که در نام، نسب، و زمان عیوقی میان تذکره نویسان وجود دارد، مانع از تبیین درست زندگی نامه ی وی می گردد.
هرچند عیوقی با داستان «ورقه و گلشاه»، شناخته می شود، لیکن مثنوی دیگری در بحر رمل مسدس و قصایدی دارد که ظاهراً برجای نمانده یا نسخه های آنها شناخته نشده است.
آثار:
١. دیوان
ظاهراً از این دیوان فقط یک اثر با عنوان «ورقه و گلشاه» برجای مانده است.