ایران ٣٨٨؛ فرهنگ رجال و مشاهیر تاریخ معاصر ایران ١/٣٦٠؛ فهرست نسخه های خطی فارسی ٦/٤٠٩٠، فهرست واره کتاب های فارسی ١/٥٦٢ و ٣/١٨١٠ و ٥/٣٥٠٦؛ گنجینه ی دانشمندان ٦/٤٠٧؛ لغت نامه ی دهخدا (ذیل علی) ٢٧٦؛ المآثر و الآثار ١/٢٠١، ١٤٩؛ مرآه الشرق ٢/٩٠٩-٩١٥؛ مرزداران فقاهت ١٣٧؛ معجم التراث الکلامی ٢/٤٤٣ و ٣/١٢٣، ٢٤٧، ٣٢٨، ٣٣٠ و ٤/٢٥٢، ٢٩٤، ٣١٧، ٣١٨، ٣٨٥، ٥٥٨-٥٥٩ و ٥/٦٠، ١٢٧، ٣٠٤؛ معجم المولفین ٣/١٩٢؛ معجم رجال الفکر و الادب فی النجف ١-١٣٣-١١٤؛ معجم طبقات المتکلمین ٥/٣٢٨-٣٢٩؛ معجم مولفی الشیعه ٢٤؛ مکارم الآثار ١/٨٣ و ٤/١٦٦٩؛ موسوعه طبقات الفقهاء ١٤/٤٤٣؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٤/١٦١-١٦٢؛ یادداشت های مینوی ١/٢٥٨، ٢٦٠، ٣٢٨، ٣٤٣.

«علی بن محمد حسینی استرآبادی»

قرن ؟ ه-.ق.

درباره ی شرح زندگانی و آثار «شرف الدین علی بن صدر الدین محمد حسینی استرآبادی»، هیچ اطلاعی در دست نیست.

فقط فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی ملی ملک، از یک اثر در «شرح خلاصه الحساب» به نام وی خبر داده است.

در این گزارش از زمان حیات وی مطلبی به دست نیامد. لیکن زمان تالیف کتاب براساس گزارش فهرست، سال ١٠٧٩ه-.ق. است.

اگر این تاریخ صحیح باشد، مولف از علمای قرن ١١ه-.ق. به شمار خواهد رفت.

هم چنین، در صورت صحت اطلاعات ارایه شده از سوی فهرست نویس، محل تالیف نسخه، «کشمیر» تعیین شده است. بنابراین شرف الدین علی بن صدر الدین محمد حسینی استرآبادی، از علمایی است که به «هند» و «کشمیر» مهاجرت کرده و این اثر را در آنجا به رشته تحریر درآورده است.

آثار:

شرح خلاصه الحساب

شرح مختصری است بر «خلاصه الحساب»، شاید «شیخ بهاء الدین عاملی»، که به زبان فارسی نگاشته است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی به دست خط مولف در «کتابخانه ی ملی ملک» «تهران» به شماره ٣٠٨١ در ٦٩ برگ موجود است.

این نسخه به خط مولف و در «کشمیر» به سال ١٠٧٩ ه-.ق. تالیف شده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی ملی ملک ٣/٥٠١.

«علی بن محمدحسین استرآبادی»

قرن ١٣ ه-.ق.

از زندگانی و شرح آثار «علی بن محمدحسین استرآبادی» نیز هیچ اطلاعی در دست نیست.

براساس گزارش «فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی ملی جمهوری اسلامی ایران»، او از دانشمندان قرن سیزدهم ه-. ق. و نویسنده یک رساله در اصول دین با عنوان «عرشیه محمدیه» به زبان فارسی است.

آثار:

عرشیه محمدیه

این رساله در شرح حدیث علم است. نویسنده در ضمن شرح حدیث، اصول پنج گانه «شیعه» را نیز مورد توجه و مداقه قرار داده است.