اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٤٧٧ - م
نسخه های چاپی:
این اثر در ١٤ صفحه به سال ١٣٣٤ در «استانبول» منتشر شده است.
اما آثاری که شادروان مینوی به تصحیح و تحقیق آنها پرداخته و یا از روی نسخه های خطی نادر، به چاپ و انتشار آنها دست زده است، به قرار ذیل است:
٥٥. احوال و اقوال (آثار) شیخ ابوالحسن خرقانی به ضمیمه منتخب نورالعلوم
این اثر که یک متن عارفانه و صوفیانه است، گویا تالیف جمعی از اهل تصوف است. مجتبی مینوی آن را از روی یک نسخه ی خطی در «لندن» تصحیح و تحقیق کرده و به چاپ رسانده است.
نسخه های خطی:
هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.
نسخه های چاپی:
کتاب احوال و اقوال شیخ ابوالحسن خرقانی، بارها توسط ناشران مختلف چاپ شده است. انتشارات انجمن آثار ملی سال ١٣٥٤ در ١٨٠ صفحه و انتشارات طهوری در سال های ١٣٥٩، ١٣٦٣، ١٣٦٧، ١٣٧٢ و ١٣٨١ دست به انتشار آن زده است.
٥٦. اخلاق ناصری
اخلاق ناصری از آثار و تالیفات «خواجه نصیر الدین طوسی، محمد بن محمد» متوفای ٦٧٢ه-.ق. است. مینوی این اثر را تصحیح و چاپ کرده است.
نسخه های خطی:
هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.
نسخه های چاپی:
اخلاق ناصری بارها توسط انتشارات خوارزمی چاپ شده است. از آن جمله، سال ١٣٤٦، ١٣٥٦، ١٣٦٠، ١٣٦٤، ١٣٧٣ و ١٣٨٧ در ٦٢٠ صفحه منتشر شده است.
٥٧. بخشی از تفسیری کهن با یادداشتی از مجتبی مینوی
این اثر تفسیری کهن، تا زمانی که مینوی آن را معرفی کند، ناشناخته بود. تفسیر یاد شده، به زبان فارسی، متعلق به قرن پنجم ه-. ق. و از تفاسیر «اهل سنت» است.
نسخه های خطی:
نسخه ی خطی آن را مرحوم مینوی در مقدمه کتاب توضیح داده است.
نسخه های چاپی:
به سال ١٣٥١ توسط انتشارات بنیاد فرهنگ ایران در ٢٣٢ صفحه چاپ کرده است.
بعدها سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت) و با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، به سال ١٣٨٢ در ١٨٤+چهل و چهار صفحه منتشر شد.
٥٨. داستان ویس و رامین
٥٩. دیوان ناصر خسرو
٦٠. نامه تنسر به گشنسب (نامه تنسر میرب بذان میر بذارد شیر پاپکان به جنسف)
و ده ها اثر دیگر که به تصحیح مرحوم مینوی احیا و چاپ گردید.
منابع:
آشنایی با ایران شناسان – مجتبی مینوی، روزنامه اطلاعات، مهر ١٣٨٣ ص ٦؛ از مولفی ناشناخته تا استاد مینوی، آیینه پژوهش، شماره ٨١، مرداد و شهریور ١٣٨٢، صفحه ٦٨-٧٢؛ استاد مینوی و متن شناسی شاهنامه، آینه میراث، شماره ٣٩، زمستان ١٣٨٦، صفحه ١٢٩-١٠٣؛ اهمیت و مقام کوه مقدس و