اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٦٣٨ - «سید محمدباقر بن محمد حسینی استرآبادی مشهور به میرداماد»

نجفی (ره)» به شماره ٢٧٨٥ در ١٥٩ برگ و شماره ٢٩/١١٣٤٠ در ٦١ برگ، کتابت سال ١١١٧ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی ملک تهران» به شماره ١١٨٣ در ٩٩ برگ، کتابت سده ١١ه-.ق. موجود است.

٣ نسخه ی خطی در «کتابخانه دانشگاه تهران» به شماره ٢٧٩ در ١٤٠ برگ، شماره ٣٧٢ در ١٠٥ برگ و شماره ٣/١٨٣٨ در ٢٠٣ برگ موجود است.

هم چنین در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ١٧٥ در ٨٥ برگ، نسخه ی دیگری موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مجلس شورای اسلامی» به شماره ٣٨١٦ در ٩٧ برگ، کتابت سده ١١ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران» به شماره ٨١٦ در ٩٥ برگ، کتابت سده ١١ه-.ق. با عنوان «تقویم الحکمه الایمانیه» معرفی شده است که ظاهراً اشتباه، و در واقع کتابت «التقدیسات» میرداماد است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی مشهد» به شماره ١٤٥٦ موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی وزیری یزد» به شماره ٢٨٥٦ در ١٣٠ برگ موجود است.

نسخه های چاپی:

تقویم الایمان همراه با برخی حواشی و شرح آن، به نام «کشف الحقایق»، با تصحیح و تحقیق «علی اوجبی»، به سال ١٣٧٦ از سوی موسسه مطالعات اسلامی دانشگاه «تهران» و دفتر نشر میراث مکتوب، در ٨٤٩ صفحه وزیری چاپ شده است.

٥١. تقویم الحکمه الایمانیه

همان کتاب «تقویم الایمان» است که پیش تر معرفی شد. لیکن در فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی دانشکده ی الاهیات و معارف اسلامی «تهران»، کتاب «التقدیسات» با عنوان فوق معرفی شده است.

٥٢. تنازع الزوجین فی المهر

این اثر را با عنوان «اختلاف الزوجین فی المهر» معرفی کردیم.

٥٣. التولاء و التبراء

این رساله در بیان یکی از اصول مذهب و چرایی دوستی و دشمنی برای رضای خدا به رشته ی تحریر درآمده است. زبان اثر عربی است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ٧/١٨٣٧ در یک مجموعه ٤٧٠ برگ، شامل ده اثر از میرداماد موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٥٤. جذوات

این اثر به زبان فارسی و شامل دوازده جذوه است. در علت تالیف این کتاب گفته شده است که برای دانشمندان «هند» شبه های در چرایی نسوختن «موسی(ع)»، هنگام تجلی نور خدا بر کوه، روی داده است.

آن ها در این مبحث راه به جایی نبرده و به «شاه عباس» متوسل شده اند که از علمای ایران پاسخ آن را جویا شود. میرداماد به دستور «شاه عباس» پاسخ دانشمندان «هند» را با نگارش این رساله، اجابت کرد.