و اولاد او را رضوى گويند و بيشتر ايشان در قم باشند. و در اين اوقات جمعى به مشهد مقدّس رضوى على ساكنها التحية و السلام انتقال فرموده‌اند. و عقب موسى از احمد است و نسّابۀ دينورى گفته، كه محمّد بن موسى هم معقّب است و انتساب بنى الخشاب بدوست. امّا عقب احمد بن موسى از محمّد اعرجست و بقيّۀ اولاد از نسل وى‌اند.

«فصل هفتم در عقب امام هادى اعنى امام على النقى «عليه السلام»

آن حضرت، امام دهم است. از ائمۀ اثنا عشر كنيتش ابو الحسن است و او را ابو الحسن ثالث گويند، چه ابو الحسن اول علىّ مرتضى است و ابو الحسن ثانى علىّ بن موسى الرّضا «عليه التحية و الثناء» و ابو الحسن سوّم على هادى، و لقب آن حضرت، نقى و عسكرى نيز هست، ولادت آن جناب در مدينه بوده در سيزدهم ماه رجب شنبه اثنى عشر و مائتين من الهجر و وفات وى در زمان خلافت منتصر خليفۀ عبّاسى در سرّ من رأى در روز دوشنبۀ آخر ماه جمادى الاخرى سنۀ اربع و خمسين و مائتين من الهجر، و قبر وى در سراى وى است در سامره، و مناقب وى بسيار است و فضايل و كمالات وى بيرون از حدّ شمار. و آن حضرت را چهار فرزند بوده، حسن و حسين و محمّد و جعفر و عقب او از دو پسر است حسن و جعفر. امّا جعفر كنيتش ابو عبد اللّه است و به كذّاب ملقّب شده، زيرا كه بعد از وفات برادر دعوى امامت كرد و او را ابو بكر نيز گويند. صد و بيست فرزند داشت و عقب او از شش پسر است بعضى مقلّ و بعضى مكثر. و ابناى او اسماعيل حريفا است و طاهر و يحيى صوفى و هارون و على و ادريس. امّا ناصر و برادرش محمد ابو البقاء از فرزندان اسماعيل‌اند. و ابو الغنائم دقّاق و ابو يعلى دلّال از اولاد طاهر و ابو الفتح نسّابه از نسل يحيى صوفى است و اعقاب وى در مصرند. و سادات صيدا از بلاد شام اولاد هارون بن جعفرند. و محمد نازوك كه اولاد او را بنى النازوك گويند. از نسل على بن جعفر و اعقاب ادريس بن جعفر را قواسم گويند. نسبت به جدّ ايشان قاسم بن ادريس و قلتاب و بدور و بنى كعب و مواجد همه از قاسم‌اند.