حجره در آئيم فاطمه (عليها سلام) بر بالين رسول بود جواب داد كه حالا ملاقات ميسّر نيست كه پيغمبر (صلى اللّه عليه و آله) به حال خود مشغول است بار ديگر إذن طلبيد و همان جواب شنيد. نوبت سوم دستورى خواست به آواز بلند چنانچه هر كس در آن خانه بود از هيبت آن آواز به لرزيد حضرت (صلى اللّه عليه و آله) به هوش آمد و ديده مبارك بگشاد و پرسيد كه شما را چه ميشود فاطمه گفت: يا رسول اللّه مردى غريب با صوتى مهيب و صولتى عجيب بيرون در ايستاده اذن ميطلبد سه نوبت عذرخواهى كردم نميشنود حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فرمود كه: دانستى او كيست؟ فاطمه گفت خدا و رسول او داناترند پيغمبر (صلوات اللّه و سلامه عليه) فرمود كه اين شكنندۀ لذات است و قطع كنندۀ آرزوها و مرادات است يتيم‌كننده فرزندان، بيوه كنندۀ زنان است حريفى است كه بى‌كليد در گشايد و بى‌حربه جان ربايد اگر در بر وى به بندند از ديوار درآيد و به هر خانه كه درآيد دود از دودمان آن برآيد اين ملك الموت است به قبض روح پدر تو آمده است و حرمت آستانه ما نگاه ميدارد وگرنه اجازت خواستن و رخصت طلبيدن دأب و عادت او نيست درش بگشاى فاطمه كه اين سخن شنيد فغان برداشت و گفت وا مدينتاه خربت المدينه! اى دريغ مدينه خراب شد كه صاحب سكينه از آنجا عزم سفر دارد. حضرت (صلى اللّه عليه و آله) دست فاطمه را گرفت و آن را به سينه بى‌كينۀ خود ضمّ كرد زمانى نيك، چشم مبارك خود بر هم نهادء چنانچه گفتند مگر روح مقدّس وى از جسد مطهّر مفارقت كرده فاطمه سر فرا پيش برد و گفت يا أبتاه! هيچ جواب نشنيد گريان، گريان گفت:

اى پدر جان من فداى تو باد به سويم بنگر و با من تو بگو يك سخنى
حضرت ديده بگشاد و گفت اى دختر من مگرى كه حمله به عرش از گريه تو ميگريند و به دست مبارك اشك از چهره فاطمه پاك ميكرد و او را بشارتها مى‌داد و دلدارى‌ها مى‌فرمود و مى‌گفت: بار خدايا او را در مفارقت من صبرى كرامت فرماى! پس گفت اى فاطمه چون روح مرا قبض كنند بگو انّا للّه و انّا اليه راجعون به درستى كه هر دشوارى را از هر مصيبتى عوضى هست. فاطمه گفت: يا رسول اللّه! از تو كدام كس و چه