لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ.

بقره (٢) ٢٧٣

قناعت پيش از دوران قحطى‌

١٢. ضرورت قناعت و صرفه‌جويى در آذوقه‌ها و محصولات كشاورزى، پيش از دوران قحطى و خشكسالى و هنگام احتمال وقوع آن:

قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ‌ ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِكَ سَبْعٌ شِدادٌ يَأْكُلْنَ ما قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ.

يوسف (١٢) ٤٧ و ٤٨

قناعت در دوران قحطى‌

١٣. لزوم قناعت و صرفه‌جويى در آذوقه‌ها، در دوران قحطى و خشكسالى:

يوسف (١٢) ٤٧ و ٤٨

قناعت در مصر

١٤. توصيه يوسف عليه السلام به قناعت، در مصرف محصولات كشاورزى در مصر، به دنبال رؤياى پادشاه مصر:

يوسف (١٢) ٤٧ و ٤٨

١٥. لزوم قناعت و صرفه‌جويى در مصرف محصولات هفت سال كشاورزى در مصر، پيش از دوران قحطى، پيامى نهفته در رؤياى پادشاه مصر:

وَ قالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرى‌ سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ‌ ...

أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ إِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ‌ قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ‌ ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِكَ سَبْعٌ شِدادٌ يَأْكُلْنَ ما قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ.

يوسف (١٢) ٤٣ و ٤٧ و ٤٨

نيز--) اسراف، موارد اسراف، انفاق بيش از حدّ، زياده‌روى در آشاميدنيها و خوردنيها و حرمت اسراف، اعتدال، اعتدال در انفاق، اعتدال در مصرف، حرص، حرص آدم و حوّا عليهما السلام، حرص انسان، حرص صاحبان باغ سوخته، حرص علماى يهود، حرص مشركان، حرص منافقان، حرص وليدبن‌مغيره، حرص يهود، زهد، طمع‌

قنطار

قِنطار، پيمانه‌اى است از پوست گاو كه يك صد و بيست رطل از طلا و نقره را جا مى‌دهد و از واژه‌هاى‌

[١] . «تزرعون» خبر به معناى امر است. (التّفسير الكبير، ج ٦، ص ٤٦٥)