فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٢٥ - تعاون قرآن با تورات
٢. از نيكوكاران
٤٢٧. تصديق قرآن، موجب قرار گرفتن در زمره محسنان و نيكوكاران:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ.
زمر (٣٩) ٣٣ و ٣٤
٤٢٨. تصديق و پذيرش قرآن، از مصاديق اعمال نيك:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ.
زمر (٣٩) ٣٣- ٣٥
٣. پاداش تصديق قرآن
٤٢٩. تصديق قرآن، موجب بهرهمندى از الطاف و امكانات مورد دلخواه، در نزد پروردگار:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ.
زمر (٣٩) ٣٣ و ٣٤
٤٣٠. تصديق قرآن، موجب پوشش زشتترين گناهان از سوى خداوند:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ.
زمر (٣٩) ٣٣ و ٣٥
٤٣١. تصديق قرآن، موجب بهرهمندى از پاداش نيكوكاران:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ.
زمر (٣٩) ٣٣ و ٣٤
٤٣٢. تصديق قرآن، موجب بهرهمندى از پاداشى نيكوتر از اعمال خويش:
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ.
زمر (٣٩) ٣٣ و ٣٥
نيز--) همين مدخل، ايمان به قرآن
تصديقهاى قرآن
--) همين مدخل؛ صفات قرآن، مصدّق
تعاون قرآن با تورات
٤٣٣. قرآن و تورات، دو جادوى پشتيبان يكديگر، در ادعاى كافران صدر اسلام:
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ. [١]
قصص (٢٨) ٤٨
٤٣٤. ادعاى دروغين كافران در تعاون بين قرآن و تورات نسبت به سحر بودن آن دو، موجب قرار گرفتن در زمره ظالمان محروم از هرگونه هدايت:
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ
[١] . از عكرمه نقل شده مراد از «سحران» تورات و قرآن مىباشند. (تفسير مقاتل، ج ٣، ص ٣٤٨؛ الفرقان، ج ٢٢، ص ٣٦١؛ مجمع البيان، ج ٧، ص ٤٠٣)