وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِ‌ ... لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ عَلى‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ‌ ... ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ‌ ....

حجّ (٢٢) ٢٧ و ٢٨ و ٣٠

٥٧. تقوا و خداترسى، مستلزم حفظ حرمت قربانى حج:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لَا الْهَدْيَ وَ لَا الْقَلائِدَ ... وَ اتَّقُوا اللَّهَ‌ ....

مائده (٥) ٢

استفاده از قربانى در حج‌

٥٨. ممنوعيّت استفاده از منافع دامهاى تعيين شده براى قربانى در حج، پندار مشركان عصر بعثت:

ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ‌ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ.

حج (٢٢) ٣٢ و ٣٣

٥٩. مجاز بودن استفاده از گوشت قربانى حج براى حج‌گزاران:

وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِ‌ ... لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ عَلى‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ فَكُلُوا مِنْها ... [١]

حج (٢٢) ٢٧ و ٢٨

وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيها خَيْرٌ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْها صَوافَّ فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها فَكُلُوا مِنْها ....

حجّ (٢٢) ٣٦

٦٠. مجاز بودن استفاده از شتران تعيين شده جهت قربانى در حج، براى حاجيان:

حج (٢٢) ٣٢ و ٣٣

وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيها خَيْرٌ ....

حجّ (٢٢) ٣٦

٦١. جواز بهره‌بردارى از منافع چهارپايان تعيين شده براى قربانى در حج، تا روز ذبح:

وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِ‌ ... لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ عَلى‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ‌ ... لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ.

حج (٢٢) ٢٧ و ٢٨ و ٣٣

اشعار قربانى در حج‌

. رايج بودن اشعار (علامت زدن) شتر، به منظور قربانى در حج، در صدر اسلام:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ‌ ... [٢]

مائده (٥) ٢

٦٣. جواز استفاده شتران اشعار شده (علامت زده شده) براى حاجيان در جهت حمل بار، سوار شدن، تغذيه از شير آنها (تا قبل از ذبح):

حجّ (٢٢) ٣٢ و ٣٣

[١] . نظر بعضى مفسّران بر آن است كه چون اهل جاهليّت از قربانيهاى خود نمى‌خوردند خداوند فرمان به خوردن داد كه در اين صورت، امر پس از توهّم حظر است و بيش از جواز استفاده نمى‌شود. (الكشاف، ج ٣، ص ١٥٣)

[٢] . بنا بر قولى، مقصود از «شعائر» قربانيهاى علامت زده‌شده است. (مجمع‌البيان، ج ٣- ٤، ص ٢٣٧- ٢٣٨)