لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ‌ ... وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى‌ ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ. [٢]

مائده (٥) ٨٢

قسّيسان حبشه‌

١٨. تواضع قسّيسان حبشه و دورى آنان از تكبّر، عامل ايمان آوردن آنان به اسلام و قرآن:

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى‌ ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ‌ وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى‌ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ‌ وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ‌ فَأَثابَهُمُ اللَّهُ بِما قالُوا جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ. [٣]

مائده (٥) ٨٢-/ ٨٥

١٩. تعدادى از ياران فرستاده شده نجاشى از حبشه، از قسّيسان ايمان آورنده به اسلام و قرآن:

مائده (٥) ٨٢-/ ٨٥

[١] . ضمير در «سمعوا» به قسّيسين و رهبان برمى‌گردد. (التفسير الكبير، ج ٤، ص ٤١٤)

[٢] . از اينكه وجود قسّيسان در ميان مسيحيان عامل دوستى‌مسيحيان با مسلمانان است فهميده مى‌شود كه قسّيسان نيز از دوستان مسلمانان شمرده مى‌شدند

[٣] . نجاشى از حبشه عدّه‌اى قسّيس و رهبان را براى تحقيق درباره پيامبر صلى الله عليه و آله نزد آن حضرت فرستاد و حضرت آيات قرآن را بر آنان تلاوت كرد و آنان گريه كردند. آيه مذكور درباره آنان نازل شد. (جامع‌البيان، ج ٥، جزء ٧، ص ٨-/ ٩)

[٤] . نقل شده كه نجاشى دوازده نفر را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله فرستاد تا درباره او تحقيق نموده، خبر بياورند. پيامبر صلى الله عليه و آله آيات قرآن را بر آنان تلاوت كرد و آنان گريه كردند. هفت تن از آنان رهبان و پنج تن قسّيس يا پنج تن رهبان و هفت تن قسّيس بودند. آنگاه خداوند نازل فرمود: «و اذا سمعوا ما انزل اللّه ...». (جامع‌البيان، ج ٥، جزء ٧، ص ٨-/ ٩)