تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٣٧ - تفسير ابيات

در آن زندگانى پر غوغايش به خوبى اثبات مى كند خوابيدن او در رختخواب پيامبر آزادى او را از حيات ، و راست گويى او در قضيهء شوراى شش نفرى كه او را از آقائى دنيا بر كنار كرد ، عدالت مطلقهء او در تمام دوران حياتش ، آزادى او را از زنجير گران بار طبيعت و شئون آن به خوبى اثبات مى كند .
تفسير ابيات بدين جهت بود كه پيامبر كوشا نام خود و نام على بن ابى طالب را مولا بيان فرمود و -

((٤٥٣٩)) گفت هر كاو را منم مولا و دوست ابن عم من على مولاى اوست
هيچ مى دانيد معناى مولا چيست ؟ مولا كسى است كه زنجير بردگى را از پايت باز نموده و آزادت بسازد .
معناى نبوت هم اين است ، كه مؤمنين را به آزادى هدايت مى كند و زنجير حيوانيت را از پايشان در مى آورد . اى گروه مردم با ايمان شادمان باشيد : مانند سرو و سوسن از آزادى برخوردار شويد .
اگر هم آبيارى شدن به وسيلهء آب حيات پيامبران را به زبان نياوريد ، هر لحظه سپاس آن آب را مانند گلستان خوش رنگ بدون احتياج به زبان ، بيان مى كنيد ، چنانكه -

((٤٥٤٤)) بىزبان گويند سرو و سبزه زار شكر آب و شكر عقل نو بهار
لباس زيبا پوشيده و دامن كشان ، مست و رقصان و عنبر فشان شكرگزارىها دارند .
همهء اجزاء درختان و گلها و چمنزارها به وسيلهء بهار آبستن مى شوند و اجسام آنها مانند صندوقى پر از در ميوه ها مى گردد .
مريمهاى اجزاء گلها و درختان از مسيح بهارى آبستن مى شوند در عين خاموشى گويندگان فصيح مى گردند .