تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥٥ - روايت

( مانند شيطان كه به انسان گفت كفر بورز ، وقتى كه انسان كفر ورزيد ، شيطان گفت : من از تو بيزارم ، من از خداوند ، پروردگار عالميان مى ترسم ) .
« هذا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ اَلْمِهادُ ٣٨ : ٥٥ - ٥٦ » [١] ( اين است ، به تحقيق براى طغيانگران بدترين سرنوشت و آينده در انتظار است ، به دوزخ انداخته خواهند شد ، دوزخ جايگاه و گهوارهء بدى است . ) روايت « عن النبى صلى الله عليه و آله اذا دخل النور القلب انشرح و انفسح ، قيل و ما علامه ذلك ؟ قال التجافي عن دار الغرور و الانابه الى دار الخلود و الاستعداد للموت . » [٢] ( هنگامى كه نور الهى به قلب وارد مى شود قلب باز مى گرد . گفته شد : علامت گشايش قلب چيست ؟ فرمود : كنار رفتن از دنياى فريبنده و باز گشت به سراى ابديت و آماده شدن به مرگ ) .

[١] سوره ص ، آيهء ٥٦ . .
[٢] احياء العلوم ، غزالى ، ج ١ ص ٥٨ . .