تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٦٦ - آمدن برادر ميانه به جنازهء برادر كه آن برادر كوچك بر فراش رنجورى بود و نواختن پادشاه او را تا ملازم شود و صد هزار از غنايم غيبى و عينى بدو رسيدن از نظر شاه

مستمر فيض ما است . اين آيهء شريفه از روشنترين آيات قرآنى است كه تحرك دايمى و وابستگى مطلق جهان هستى را به خدا اثبات مى كند .
« وَما يَنْطِقُ عَنِ اَلْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى ٥٣ : ٣ - ٤ . » [١] ( و آن پيامبر از روى هوى سخن نمى گويد ، بلكه گفته او چيزى نيست جز وحى كه به او القاء مى شود ) .
« وَإِذا مَسَّ اَلإِنْسانَ اَلضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِه أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً ١٠ : ١٢ . [٢] ( وقتى كه آسيبى به انسان برسد ، ما را مى خواند در حالى كه به پهلو خوابيده يا نشسته و يا ايستاده است ) .
« صِبْغَةَ الله وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ الله صِبْغَةً ٢ : ١٣٨ . » [٣] ( رنگرزى خداوندى در هستى است ، كيست كه رنگرزى او بهتر از خدا باشد ) .
« وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ الله ١٢ : ٨٧ . » [٤] ( از رحمت الهى مايوس نشويد ) .
« لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله إِنَّ الله يَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ جَمِيعاً ٣٩ : ٥٣ . » [٥] ( از رحمت خداوندى مايوس نشويد ، زيرا خداوند تمام گناهان را مى بخشد ) .
« فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّه لِلْجَبَلِ جَعَلَه دَكًّا وَخَرَّ مُوسى صَعِقاً ٧ : ١٤٣ . » [٦] ( هنگامى كه خداى موسى به كوه جلوه كرد ، كوه را شكافت و موسى بىهوش افتاد ) .

[١] سوره النجم ، آيهء ٣ و ٤ . .
[٢] سوره يونس ، آيهء ١٢ . .
[٣] سوره البقره ، آيهء ١٣٨ . .
[٤] سوره يوسف ، آيهء ٨٧ . .
[٥] سوره الزمر ، آيهء ٥٣ . .
[٦] سوره الاعراف ، آيهء ١٤٣ . .