تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٣ - آيه

آيه « قالُوا يا أَبانا ما لَكَ لا تَأْمَنَّا عَلى يُوسُفَ وَإِنَّا لَه لَناصِحُونَ . أَرْسِلْه مَعَنا غَداً يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَه لَحافِظُونَ . قالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي أَنْ تَذْهَبُوا بِه وَأَخافُ أَنْ يَأْكُلَه اَلذِّئْبُ وَأَنْتُمْ عَنْه غافِلُونَ ١٢ : ١١ - ١٣ » [١] ( فرزندان يعقوب عليه السلام گفتند : اى پدر ما ، چه شده است كه در باره يوسف بما اطمينان نمى كنى ؟ در حالى كه قطعا ما خير خواه او هستيم . او را فردا با ما بفرست ، بچرد و بازى كند و ما قطعا او را حفظ خواهيم كرد . يعقوب گفت : بردن شما يوسف را مرا اندوهگين مى نمايد و مى ترسم او را گرگ بخورد و شما از او غافل باشيد ) .
« وَيَفْعَلُ الله ما يَشاءُ ١٤ : ٢٧ . » [٢] ( و خداوند هر چه را بخواهد انجام مى دهد ) .
« إِنَّ الله يُحِبُّ اَلْمُحْسِنِينَ ٢ : ١٩٥ . » [٣] ( به تحقيق خداوند احسان كنندگان را دوست مى دارد ) .
« وَقالَ اَلْمَلِكُ إِنِّي أَرى سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ وَسَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يابِساتٍ يا أَيُّهَا اَلْمَلأُ أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ إِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ ١٢ : ٤٣ . » [٤] ( و عزيز مصر گفت : من در رؤيا ديدم كه هفت گاو فربه را هفت گاو لاغر مى خورد و هفت سنبل سبز و تازه و هفت سنبل خشك ديدم . اى اشراف ، اگر مى توانيد رؤياى مرا تعبير كنيد ، در اين رؤياى من نظر بدهيد ) .
« قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوه فِي سُنْبُلِه إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا

[١] سوره يوسف ، آيهء ١١ و ١٢ و ١٣ . .
[٢] سوره ابراهيم ، آيهء ٢٧ . .
[٣] سوره المائده ، آيهء ١٣ . .
[٤] سوره يوسف ، آيهء ٤٣ . .