تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٢٠ - تفسير ابيات

روايت
على مولاى انسانها است
روايت « عن النبى صلى الله عليه و آله أ لست اولى بكم من انفسكم ؟ قالوا بلى ، قال من كنت مولاه فهذا على مولاه اللهم انصر من نصره و اخذل من خذله . » [١] ( پيامبر اكرم در قضيهء غدير خم كه ده ها هزار جمعيت همراه پيامبر اكرم در حال بر گشتن از حجة الوداع بوده‌اند ، جملات فوق را خطاب به مسلمانان فرموده است : ( آيا من از خود شما به شما مسلطتر نيستم ؟ گفتند : بلى . فرمود : هر كس كه من سلطهء ولايت به او دارم ، على سلطهء ولايت به او دارد ، خداوندا ، يارى كن كسى را كه او را يارى كند و رسوا كن كسى را كه از او دور شود ) به جهت اهميت اين حادثهء بزرگ مطالبى را در اين مورد متذكر مى شويم :


((٤٥٣٨)) زين سبب پيغمبر با اجتهاد نام خود و آن على مولا نهاد
((٤٥٣٩)) گفت هر كس را منم مولا و دوست ابن عمّ من على مولاى اوست
((٤٥٤٠)) كيست مولى آن كه آزادت كند بند رقّيت ز پايت بركند
((٤٥٤١)) چون به آزادى نبوت هادى است مؤمنان را زانبيا آزادى است
((٤٥٤٢)) اى گروه مؤمنان شادى كنيد همچو سرو و سوسن آزادى كنيد
على مولاى انسانها است باز كردن چشم و گوش انسانها و بينا ساختن و شنوا كردن آنان در عرصهء زندگى . و گستردن جهان هستى در مقابل ديدگان انسانها .

[١] مأخذ اين روايت از حد تواتر گذشته است و ما بعضى از راويان و نقل كنندهء اين روايت را در اين مباحث متذكر خواهم شد . .