تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٣ - آيه

ما لا تَعْلَمُونَ ٢ : ٣٠ » [١] ( در آن هنگام كه پروردگار تو به فرشتگان گفت : كه در روى زمين خليفه‌اى مى آفرينم ، فرشتگان گفتند : آيا كسى را مى آفرينى كه فساد در روى زمين براه بياندازد و خون ريزىها كند ، در صورتى كه ما تسبيح و ستايش و تقديست مى كنيم . فرمود : من چيزى را مى دانم كه شما نمى دانيد ) .
« وَاُتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ اِبْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ اَلآخَرِ قالَ لأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ الله مِنَ اَلْمُتَّقِينَ » ٥ : ٢٧ . . . « فَطَوَّعَتْ لَه نَفْسُه قَتْلَ أَخِيه فَقَتَلَه فَأَصْبَحَ مِنَ اَلْخاسِرِينَ ٥ : ٣٠ » [٢] ( خبر حق دو فرزند آدم را براى آنان بخوان ، وقتى كه هر دو برادر ( هابيل و قابيل ) قربانى كردند ، قربانى يكى از آن دو قبول و ديگرى مردود شد ، قابيل به هابيل گفت : تو را مى كشم ، هابيل گفت خداوند [ عبادت و قربانى را ] از مردم با تقوا مى پذيرد . نفس هابيل او را تسليم به كشتن برادرش كرد و او را كشت و از زيان كاران گشت ) .
« قالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَلا يَضُرُّكُمْ . أُفٍّ لَكُمْ وَلِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله أَ فَلا تَعْقِلُونَ . قالُوا حَرِّقُوه وَاُنْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ ٢١ : ٦٦ - ٦٨ » . [٣] ابراهيم ( به آنان گفت : آيا جز خدا چيزى را مى پرستيد كه نه سودى به شما دارد و نه ضررى اف بر شما و به آن معبود شما كه خدا نيست ، آيا تعقل نمى كنيد . آن قوم با خويشتن گفتند : اگر مى خواهيد كارى كنيد ، ابراهيم را بسوزانيد و خدايانتان را يارى كنيد ) .
« وَجاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ اَلْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُه بَغْياً وَعَدْواً

[١] سوره البقره ، آيهء ٣٠ . .
[٢] سوره المائده ، آيهء ٢٧ و ٢٨ . .
[٣] سوره الانبياء ، آيهء ٦٦ و ٦٧ و ٦٨ . .