تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٧٣ - آيه

((٢٦٢٢)) در ميان صالحان يك اصلحى است بر سر توقيعش از سلطان صحى است
((٢٦٢٣)) كان دعا شد با اجابت مقترن كفو او نبود كبار انس و جن
((٢٦٢٤)) در مرىاش آنكه حلو و حامض است حجت ايشان برِ حق داحض است
((٢٦٢٥)) كه چو ما او را به خود افراشتيم عذر و حجت از ميان برداشتيم
((٢٦٢٦)) قبله را چون كرد دست حق عيان پس تحرّى بعد از آن مردود دان
((٢٦٢٧)) هين بگردان از تحرى رو و سر كه پديد آمد معاد و مستقر
((٢٦٢٨)) يك زمان زين قبله گر ذاهل شوى سخرهء هر قبلهء باطل شوى
((٢٦٢٩)) چون شوى تمييز ده را ناسپاس بجهد از تو خطرت قبله شناس
((٢٦٣٠)) گر از اين انبار خواهى برّ و بر نيم ساعت رو ز همراهان مبر
((٢٦٣١)) كاندر آن دم كه ببرّى زان معين مبتلا گردى تو با بئس القرين
آيه « سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ اَلسُّجُودِ ٤٨ : ٢٩ » (١) ( سيماى آنان از اثر سجود در صورتهايشان پيدا است ) .
« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اِجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ اَلظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ اَلظَّنِّ إِثْمٌ ٤٩ : ١٢ » (٢) ( اى مردمى كه ايمان آورده‌ايد ، از بسيارى از ظنها اجتناب بورزيد ، زيرا بعضى از ظنها گناه است ) .
« أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِه أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ٦٧ : ٢٢ » (٣) ( آيا كسى كه برو افتاده راه مى رود هدايت يافته تر است ، يا كسى كه روى صراط مستقيم راست و معتدل مى رود ) .

(١) سوره الفتح ، آيهء ٢٩ . .
(٢) سوره الحجرات ، آيهء ١٢ . .
(٣) سوره الملك ، آيهء ٢٢ . .